ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Τα 5 γενη-εποχές των ανθρωπων, η ανταμοιβη και η τιμωρια τους, ποιοι ήταν οι επιχθονιοι και ποιοι οι υποχθονιοι κατά τον Ησίοδο

Η μυθιστορία της ψυχής κατα τον Ησίοδο 

Ο Ησιοδος, περιγραφοντας στο ποιημα του Εργα και Ημεραι, την αρχικη κατάσταση της ανθρωποτητας και το βαθμιαιο εκφυλισμο της, λεει ότι οι ανθρωποι της χρυσης εποχης με το θανατο τους γινονται – με τη θεληση του Δια - <<Δαιμονες>> ( επιχθονιοι, κατά την αναγνωση του πλατωνα ),δηλαδή ψυχες που μπηκαν σε μια ανωτερη υπαρξη από αυτή ου ειχαν οσο ήταν ενωμενοι με το σωμα, ιδεα αγνωστη στα ομηρικα επη. Οι δαιμονες αυτοι επαγρυπνουν για τη δικαιοσυνη και την αδικια . Δεν είναι δηλαδή πνευματα περιορισμενα σε έναν απροσπελαστο χωρο περα από αυτόν τον κοσμο, αλλά δυναμεις που δρουν αναμεσα στους ανθρωπους, πεποιθηση που επισης απουσιαζει από τον Ομηρο, στον όποιο μονον οι Θεοι –οχικαι οι αγνωστοι σε αυτόν ψυχες-Δαμονες- παιρνουν διαφορες μορφες και επισκεπτονται τις πολεις  των ανθρωπων, επαγρυπνοντας για τις καλες και τις κακες πραξεις των ανθρωπων . 


Οι ανθρωποι της αργυρης εποχης, εξαιτιας της μεταξυς τους <<ύβρεως>> και επειδη αρνηθηκαν να τιμησουν τους Ολύμπιους θεούς <<τους σκέπασε η γη >> και ονομάστηκαν υποχθόνιοι μάκαρες . Το υποχθόνιοι τους διαφοροποιεί από τους <<επιχθόνιους >> του χρυσού γένους . Απολαμβάνουν ωστόσο κάποιες τιμές .
Οι άνθρωποι του τρίτου, του χάλκινου γένους, άτη <<ύβρη>>, αλληλοεξοντώθηκαν και οι ψυχές τους κείνται  <<ανώνυμες>> στον παγωμένο Άδη . Η ανωνυμία μπορεί να θεωρηθεί ως η πραγματική τους τιμωρία, εφόσον η αναγνώριση και η τιμήαποτελούσε ένα ύψιστο αγαθό για τον αρχαίο Έλληνα . Και φυσικά για τις ψυχές αυτές δε θα μπορούσε να καθιερωθεί καμία λατρεία.
Μετά το χάλκινο γένος επέρχεται μία ξαφνική είναι καλυτέρευση . Ο Δίας πλάθει τώρα γένος των ηρώων που <<δικαιότερον και άρειον >>. Αλλά οι πόλεμοι στη Θήβα και την Τροία τους κατέστρεψαν . Οι ψυχές των ανθρώπων αυτών, που ονομάζονταν Ημίθεοι, κατοικούν ευτιχισμένες μακριά από τους ανθρώπους στα Νησιά των Μακάρων που βρίσκονται στα πέρατα της γης, Ωκεανό .
Ο αριθμός τους φυσικά δεν πρόκειται να μεγαλώσει : είναι οι ψυχές των παλιών τιμημένων ηρώων. Το πέμπτο γένος, το σύγχρονο του ποιητή, που δε γνωρίζει σεβασμό και δικαιοσύνη, το πιο ανήθικο από όλα, ο Δίας θα το καταστρέψει. Δεν αναφέρεται τι θα γίνουν οι ψυχές. Πάντως δεν πρόκειται να τιμωρηθούν στον Άδη : και ο Ησίοδος δε γνωρίζει για μεταθανάτιες τιμωρίες. Οπωσδήποτε όμως τις περιμένει η ανωνυμία, δηλαδή η ανυπαρξία, όπως τις ψυχές του χάλκινου γένους. Και φυσικά αποκλείεται και εδώ κάθε λατρεία .

Βαθύ σκοτάδι καλύπτει τη σύγχρονή του πραγματικότητα. Η μικρή ελπίδα που διαφαίνεται είναι να παταχθεί η Ύβρις . Και φαίνεται πως όλη η αφήγηση για την προοδευτική ηθική παρακμή της ανθρωπότητας είχε αποκλειστηκό σκοπό να τονίσει τις καταστρεπτικές συνέπεις της ύβρεως ,μιας έννοιας που περιλαμβάνει σχεδόν κάθε αδικία, με κύριο κίνητρο την έπαρση και τη περιφροσύνη του άλλου .   

<<Από το Τάσο Φάλκο-Αρβανιτάκη ομότιμου καθηγητή Φιλοσοφίας του Α.Π.Θ. ποιητού , φιλοσόφου. >>

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.