ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Ατλας


Ο Άτλας καταδικασμένος να φέρει στους ώμους του τον ουράνιο θόλο.
Στην ελληνική μυθολογία και κατά τον Ησίοδο, ο Άτλας ήταν γιος του Ιαπετού και της Ωκεανίδας Κλυμένης, και αδέλφια του ήταν ο Προμηθέας, ο Επιμηθέας και ο Μενοίτιος, οι γνωστοί «Ιαπετίδες».

Στη Τιτανομαχία ήταν αρχηγός των Τιτανιδών (γιων των Τιτάνων) και μάλιστα ο δυνατότερος και οεπιδεξιότερος, που όμως μετά τη νίκη του ο Δίας τον τιμώρησε για πάντα υποχρεώνοντάς  τον να κρατά για πάντα τον 
Ουρανό, (βλέπε και Ουράνια σφαίρα).
Επειδή τη “θεία τιμωρία” αυτή την υπέμενε με θαυμαστή και παραδειγματική εγκαρτέρηση έλαβε το όνομα Άτλας (εκ του α και του τλάν = τα πάντα υπομένοντας). Για τον λόγο αυτόν στεκόταν ο Άτλας επί της κορυφής μεγάλου όρους της Αφρικής, το οποίο πήρε το όνομά του.


Εκεί τον βρήκε και ο Ηρακλής όταν τον «διέταξε» ο Ευρυσθέας να φέρει τα μήλα των Εσπερίδων και που επειδή, κατά συμβουλή του Προμηθέα, δεν ήθελε να πάει ο ίδιος στο κήπο των Εσπερίδων, αντικατέστησε τον Άτλαντα στα βαριά καθήκοντά του για όσο χρόνο εκείνος θα έλειπε. Όταν όμως ο Άτλας επέστρεψε με τα πολύτιμα φρούτα δεν ήθελε να κρατήσει τον ουρανό. Τότε προσποιούμενος ο Ηρακλής ότι θέλει λίγο βοήθεια για να κρατήσει τον θόλο καλύτερα κατάφερε να αφήσει στονΆτλαντα όλο το βάρος και έτσι να συνεχίσει τη τιμωρία του.


Κατά τον Οβίδιο (Μεταμορφ. Δ 626) ο Άτλας ήταν ένας πάμπλουτος βοσκός της Μαυριτανίας όπου και βασίλευε έχοντας όλων των ειδών τις αγέλες και απέραντους κήπους με τα περίφημα μήλα. Περνώντας όμως από εκεί ο Περσέας του ζήτησε να τον φιλοξενήσει. Αλλά ο Άτλας δεν τον δέχθηκε όταν έμαθε πως ήταν γιος του Δία, φοβούμενος κάποιο χρησμό που του είχε δώσει η Θέτιδα ότι γιος του Δία θα του έκλεβε τα μήλα. Όταν πλέον τόσο οι πειστικοί λόγοι του Περσέα, όσο και οι παρακλήσεις του απέβησαν άκαρποι αναγκάσθηκε ο μυθικός αυτός ήρωας να παρουσιάσει στον Άτλαντα τη κεφαλή της Μέδουσας με αποτέλεσμα να τον απολιθώσει. Έτσι ο τιτάνας αυτός μεταβλήθηκε σε όρος τεράστιο, ο Άτλας, του οποίου η μεσαία κορυφή ήταν το κεφάλι και οι ακραίες κορυφές οι ώμοι του, με πλούσια δάση από τη κόμη του και δρυμούς από τη γενειάδα του.

Ανεξάρτητα των παραπάνω μύθων ο Διόδωρος τον θεωρεί ως τον πρώτο αστρονόμο που από το πανύψηλο αυτό βουνό της Αφρικής γλίστρησε και έπεσε στη παρακείμενη θάλασσα δίνοντας τόσο στο βουνό όσο και στη θάλασσα το όνομά του Άτλας και Ατλαντικός αντίστοιχα.
Τέλος ο Άτλας είχε πολλές κόρες που όσες απέκτησε από την Πληϊόνη ονομάσθηκαν Πλειάδες, οι δε άλλες εκ του ονόματός του Ατλαντίδες.

Κα συνεχίζω ς Φιλονόη θέτοντάς (ς συνήθως) ρωτήματα πρς σκέψιν κα προβληματισμό.
Εναι στορικό πρόσωπο τλας; Προσωπικς θεωρ πς μεγαλυτέρα πόδειξις κ τν τοπωνυμίων δν φίσταται. Πρτε παράδειγμα πό δικές σας μπειρίες. ταν δικαιοστε ν νοματίσετε μίαν δό, συνήθως δίδεται τ γαπημένο σας νομα. (Κάποιοι δίδουν κα τό δικό τους. Λς κα νδιαφερόμαστε μες ν μάθουμε πς τάδε τύπος πο μένει στν γωνία εναι μαθηματικός, λεκτρολόγος πλς πιδειξίας.)  λλως τε, να πρόσωπο πο δν πρξε δν θ ναφερόταν σ κανέναν μύθο. 

Ο
μύθοι καταγράφουν μόνον γεγονότα πο σημάδεψαν τν νθρωπότητα. Στ ζήτημα τν θεν το κάθε λαο, σως ν χωρον πολλς ρμηνεες, πο χουν κύρια βάσι στν γνοιά μας. λλ σ περιφερειακ πρόσωπα συνήθως δν εναι τσι.
Ποιός εναι ατς σήμερα πο μφισβητε τν Τροία κα τ τρωϊκά; Τ ἐὰν ο θεοί παιζαν χι πεντόβολα μ τς τύχες τν θνητν, εναι διάφορον.

Συνεπς, παρατηρντας μόνον τς καταγραφς τν μύθων κα τ τλαντικ τοπωνύμια, τ θεωρ δεδομένον πς τλας ταν στορικό πρόσωπο.
π τν λλην μεριά, ναρωτιέμαι κα γι τ πότε πρξε. Διότι θ πρέπ ν ταν κάποιο πρόσωπο πο γνώριζε μαθηματικά κα φυσική. (πως σως γνωρίζουν ρκετοί, δν γίνεται ν σχολεσαι μ στρονομία κα ν μν κατέχς ατς τς δύο βασικς φυσικς πιστμες.)  Ἐὰν λοιπν τλας ταν στρονόμος, τότε κατεχε μαθηματικ κα φυσική.
Ναί, λλά πότε;
Χρονικ δυνατ ν τ τοποθετήσω κόμη κριβς. (Κα δν ξέρω ἐὰν θ τ καταφέρω κάποτε…)  Σίγουρα τλας πρξε πρ τολάχιστον το κατακλυσμο το Δευκαλίωνος. (Επαμε, Δευκαλίων νηψιός τλαντος.)

μως τί πληροφορίες χουμε γι τν χρονικ τοποθέτησι ατο το κατακλυσμο; ποος ταν τόσο βίαιος πο να μεγάλο τμμα τς λλάδος χάθηκε κάτω π τ δατα. λλ γι ν συμβ κάτι τέτοιο, παιτονται συνθκες γενικότερες. Δν γίνεται ν ψωθ μόνον στν Μεσόγειο τ δωρ πλέον τν 200 μέτρων κα ν μν χουμε νάλογα σημάδια σ λλες περιοχς το πλανήτου. (λλως τε Δευκαλίων προσάραξε στν Παρνασσό. ψηλότατον ρος. ρος. Μ περίπου 2.500 μέτρα ψος. Λέτε ν τν νόχλησαν τν Παρνασσό τ 200 μέτρα πο πέθεσα;)

Δν γίνεται ν μς ναφέρ μυθολογία φανισμ το νθρωπίνου εδους κα ν μν τ λάβουμε π’ ψιν μας. Οτε ν  θεωρήσουμε (διότι τσι μς μαθαν) πς εναι τοπικο χαρακτρος κι χι πρόβλημα γενικότερο το πλανήτου.
Συνεπς, γώ τολάχιστον, καταλήγω στ συμπέρασμα πς συγκεκριμένη καταστροφή, πρέπει ν ναφέρεται σ κάποιο γεγονός πο φοροσε τ μεγαλύτερο τμμα τς γς. ρα; Μήπως συζητμε γι κάποιαν λοσχερ καταστροφή;

Ο μεγαλύτερες μως καταστροφς πο συνέβησαν στν πλανήτη, π τν πιστήμη τς ξελίξεως, τοποθετονται σ πέντε περιόδους:
1η, τέλος ρδοβιδικίου περιόδου, περίπου πρ 440 κατομμυρίων τν.
2α, τέλος δεβονίου περιόδου, περίπου πρ 365 κατομμυρίων τν.
3η, τέλος περμίου περιόδου, περίπου πρ 250 κατομμυρίων τν.
4η, τέλος τριασικς περιόδου, περίπου πρ 215 κατομμυρίων τν κα 
5η,  στ ρια μεταξ κρητιδικς κα τριτογενος περιόδου, περίπου πρ 65 κατομμυρίων τν.

Ἐὰν λάβουμε π’  ψιν μας κα τς διάφορες περιόδους πο πέρασε πλανήτης πρ κειμένου ν γίν κατοικήσιμος κα ν μφανίσ τ πρτα σημάδια ζως, τότε θέλετε ν περάσουμε γρήγορα μέσα π τ πολλ κατομμύρια κα ν φθάσουμε στ λίγα;
 Ἐὰν δεκτ πς ο προηγούμενοι δύο κατακλυσμοί (Δαρδάνου κα γύγου) εναι παλαιότεροι, τότε θ πρέπ ν ναζητήσουμε χρονικ τοποθέτησι περ τν 3η τολάχιστον καταστροφή. Τέλος περμίου. λλ ς πάρουμε τν τελευταα μες γι ν μν κακοκαρδίσουμε κάποιον.

Μήπως λοιπν τλας ζησε περ τ 65 κατομμύρια χρόνια πρίν; Παράλογον; Ζοσαν σ σπήλαια, ἐὰν ζοσαν, ο νθρωποι τότε; σως ναί… σως μως κι χι. Γι σκεφθετε το λίγο… σως τελικς ν μν εναι κα τόσο παράλογον!
τλας λοιπν ταν δελφς πιμηθέως κα Προμηθέως. ρακλς ξέρουμε πς τν βοήθησε λλ πίσης ξέρουμε πς χει σώσει κα τν δελφό του π τν ργή το Διός, λευθερώνοντάς τον πό τν Καύκασο.



ως δ γνωστά. Τό ρώτημα τώρα: λλην ποίου υός εναι; Μήπως το Δευκαλίωνος; Κι Δευκαλίων; Ποίου υός; Νομίζω Προμηθέως… Δλα δή λλην εναι παιδί Δευκαλίωνος, γγόνι Προμηθέως κα δισέγγονον απετο
Τότε γιατί μες ο λληνες θέλουμε ν πιστεύουμε πς λκουμε καταγωγ κ  Διός;

Δίας ταν πρτος ξάδελφος το Προμηθέως. Δίας τ βαλε μ τος Τιτνες, δλα δή τος παπποδες τν λλήνων. Κα τος φυλάκισε στ Τάρταρα… Δλα δή, Δίας πο τιμον ο λληνες, εναι φανιστς τν Τιτάνων;   λλως εναι φανιστς τν προγόνων τν λλήνων;  Μήπως κα τν λλήνων;
Κύττα κάτι πράγματα μως… Μήπως κα σ ατ τ σημεον τ ξέρουμε λθος;

Κλείνω μως πάλι μ τν τλαντα. Γνωρίζουμε πς εναι πιστήμων (πίσταται γνώσεως, σως κα σοφίας) κα τιμωρεται κ Διός. (Εναι κι ατς Τιτάν; Φυσικά!) λλ πιστήμη του, ο γνώσεις του «χάθηκαν».  Περάσαμε ς νθρώπινο γένος π τόσα πολλ νεβοκατεβάσματα, πο μς φαίνεται πίστευτο ν διατηροσαν κάποιοι πρόγονοί μας, πρ κόμη κα κατομμυρίων τν, γνώσεις πιπέδου (σως κι νωτέρου) τς συγχρόνου πιστημονικς γνώσεως. Γι σκεφθετε μως… σως πουσία «συνδετικν κρίκων» ν μν ποδεικνύ συνέχεια λλ δυναμία ναγνωρίσεως τν σημείων κα τν συνδέσεων…
Φιλονόη. 

Υ.Γ.1. Μν προλάβουν κάποιοι ν μ …προλάβουν κα ν ρνηθον τν λήθεια τν σων γράφω. Δν εναι δική μου. Εναι τν προγόνων μας. Σκληρ λήθεια λλ λήθεια.

Υ.Γ.2. σο γι τ ἐὰν εναι χι στορία τ παραπάνω, θ πρεπε ν χουμε καθες ξ μν στν διάθεσί μας μερικ κατομμύρια χρόνια γι ν ρευνομε. Διότι κάποιος διδάσκαλος λεγε πρ τν πς «ταν μυθολογία δεικνύ τν στορία, ρχαιολόγος κυττ τ δάκτυλο.» 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.