ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015

Το δελφικό Έψιλον και η σημασια του, η τριαδικοτητα και το Εν.


Μια αρχη για να καταλάβεται τον συμβολισμό της Αγίας Τριάδας.





Το Γράμμα Έψιλον σαν σύμβολο σχετίζεται άμεσα με την Δελφική Ηλιακή μυσταγωγία, την μύηση του ανθρώπου στο ΦΩΣ. Η τοποθέτησης του στο αέτωμα του Δελφικού Ναού του ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ (θεού του Φωτός – Ηλιακή λατρεία) δηλώνει την αέναη σχέση του με το Φως, την τελείωση και ως εκ τούτου σαν Έψιλον υποδηλώνεται ο Φωτεινός. Το γράμμα Ε είναι σαν σχήμα η έκφανση της τριαδικότητας εξ ου και η τρείς φορές τοποθέτηση του εις το αέτωμα του Απολλώνιου ναού μια σε ξύλο, δεύτερη σε χαλκό και τρίτη σε χρυσό.Το γράμμα Ε ως αριθμός συμβολίζεται με τον αριθμό 5. Τα 4 κοσμογονικά στοιχεία της Γής, του Αέρα, του Νερού και του Πυρ με την πεμπτουσία του Ουράνιου – Αιθέρα. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν τον Άνθρωπο. Ομοίως γνωρίζουμε ότι το ιερό πεντάγραμμο (πεντάλφα) συμβολίζει τον άνθρωπο και παράλληλα τα 5 στοιχεία που τον αποτελούν κατά τους Πυθαγόρειους μύστες όπου το είχαν σαν ιερό σύμβολο.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Η γνωση ειναι αναμνηση γιατι η ψυχη γνωριζει απο παντα (διαλογος Σωκρατης - Μενων).


ΠΛΑΤΩΝ, ΜΕΝΩΝ

Ἅτε οὖν ἡ ψυχὴ ἀθάνατός τε οὖσα καὶ πολλάκις γεγονυῖα,
καὶ ἑωρακυῖα καὶ τὰ ἐνθάδε καὶ τὰ ἐν Ἅιδου καὶ πάντα
χρήματα, οὐκ ἔστιν ὅτι οὐ μεμάθηκεν· ὥστε οὐδὲν θαυμαστὸν
καὶ περὶ ἀρετῆς καὶ περὶ ἄλλων οἷόν τ’ εἶναι αὐτὴν ἀναμνη-
σθῆναι, ἅ γε καὶ πρότερον ἠπίστατο. ἅτε γὰρ τῆς φύσεως
[81d] ἁπάσης συγγενοῦς οὔσης, καὶ μεμαθηκυίας τῆς ψυχῆς ἅπαντα,
οὐδὲν κωλύει ἓν μόνον ἀναμνησθέντα ―ὃ δὴ μάθησιν καλοῦσιν
ἄνθρωποι― τἆλλα πάντα αὐτὸν ἀνευρεῖν, ἐάν τις ἀνδρεῖος ᾖ
καὶ μὴ ἀποκάμνῃ ζητῶν· τὸ γὰρ ζητεῖν ἄρα καὶ τὸ μανθάνειν
ἀνάμνησις ὅλον ἐστίν.

ΜΤΦΡ
Επειδή λοιπόν η ψυχή είναι αθάνατος, και έχει γεννηθή επανειλημμένως, και έχει ιδεί όλα τα πράγματα, και εδώ και εις τον Άδην, δεν υπάρχει τίποτε που να μη το έχει μάθει· ώστε δεν πρέπει ν' απορήσωμεν εάν της είναι δυνατόν να ενθυμηθή και ως προς την αρετήν, και ως προς άλλα πράγματα, αυτά που εγνώριζε και από πριν. Διότι επειδή όλα τα πράγματα συγγενεύουν μεταξύ των, και αφού η ψυχή τα έχει μάθει κάποτε όλα, τίποτε δεν εμποδίζει τον άνθρωπον, μόλις ενθυμηθή το ένα, πράγμα που οι άνθρωποι ονομάζουν μόλις το μάθη, να επανεύρη πάλιν όλα τα άλλα, εάν έχη κανείς θάρρος και δεν κουράζεται με την αναζήτησιν· διότι και η αναζήτησις και η εύρεσις είναι όλα μαζί μία ανάμνησις.

Το παραδοξο του Ζηνωνα με τον Αχιλλεα και τη χελωνα για την απειροτητα


  Διαβάστε τι αναφέρουν οι ειδικοί για το άπειρο και τις παραδοξότητές του. Μία έρευνα για τις διάφορες μορφές του απείρου η οποία οδήγησε σε πολλά παράδοξα και αντινομίες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που είναι γνωστό από την αρχαιότητα: το παράδοξο του Ζήνωνα με τον Αχιλλέα και τη χελώνα!..

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Tο άπειρο του Αναξίμανδρου

                      
       

Η φήμη του Αναξίμανδρου ως φιλοσόφου οφείλεται κατά κύριο λόγο στην καινοτομική του απόφαση να προβάλει ως αρχή των πάντων το άπειρο. Μας φαίνεται σχετικά εύκολο να αντιληφθούμε πώς ο Θαλής έφτασε στο νερό και γιατί το τοποθέτησε στην αφετηρία της κοσμικής δημιουργίας: υποθέτουμε ότι θα πρέπει να αναζήτησε ένα υλικό από την καθημερινή του εμπειρία, ένα υλικό με ιδιαίτερη διάδοση και ισχύ, ένα υλικό που συνδέεται με τη ζωή. Με την ίδια συλλογιστική μπορούμε να καταλάβουμε την επιλογή του αέρα ως πρωταρχικού στοιχείου από τον τρίτο Μιλήσιο, τον Αναξιμένη: εδώ βαραίνει η πανταχού παρουσία του αέρα, η μεγάλη του κινητικότητα, η συμβολή του στην αναπνοή, και άρα στη ζωή.
 Πώς δικαιολογείται όμως η επιλογή του απείρου; Τι μπορεί να εννοεί ο Αναξίμανδρος όταν ισχυρίζεται ότι τα πάντα γεννιούνται από το άπειρο;
     

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2015

Οι ψυχές, τα Ηλύσια πεδια, τα νησιά των μακάρων, οι θεοί, οι ήρωες, κόρη Περσεφονη-σελήνη-ψυχή του κόσμου...


Ο Ατρείδης Μενέλαος αναφέρεται ως «διοτρεφής Μενέλαος – Μενέλαε διοτρεφές» (Ιλιάδα, Η’, σ. 109), επίσης ως «Μενέλαος πολεμικός – Μενέλαος ρήϊος» (Ιλιάδα, Π’, σ. 311), επίσης ως «ισόθεος άνδρας – σόθεος φώς» (Ιλιάδα, Ψ’, σ. 566 – 569).¨
 *** <σόθεος φώς> = σόθεος νήρ.  Τ δ φς, ξυτονούμενον, τν νθρωπον δηλο. ς τ, σόθεος φώς. (Βλ. Σχόλια στην Ιλιάδα, 2.565. 2 – 4). 
σόθεος φς = σόθεος νήρ. τ δ «φώς» ξυτονούμενον— νδεκα δίφροι». (Βλ. Scholia in Iliadem  2.565.1 – 2.565.2).

 Όταν ο Πρωτέας δίνει χρησμό προς τον Μενέλαο (Οδύσσεια Δ’ ραψωδία, σ. 561 – 569)  του λέγει :
«Για σένα θέσφατο δεν είναι, διοτρεφή Μενέλαε,
στο ιπποτρόφο Άργος να πεθάνεις  στην μοίρα πέφτοντας,
αλλά σε στο Ηλύσιο πεδίο και στα πέρατα της γής
οι αθάνατοι θα πέμψουν, ο ξανθός Ραδάμανθης,
όπου ευκολώτατος ο βίος είναι στους ανθρώπους.
Όχι νιφάδες ούτε χειμώνας πολύς ούτε ποτέ όμβρος,
αλλά πάντα του Ζέφυρου δυνατά πνέοντας άνεμοι
ο Ωκεανός στέλνει για αναψυχή ανθρώπων,

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Το σπήλαιο του Πλάτωνος τον 21ο αιώνα

Ο Πλάτωνας γεννήθηκε το 428 π.X., το μήνα Θαργηλίωνα (Μάιος) και καταγόταν από αρχοντική γενιά.

Είχε πάρει μουσική και γυμναστική αγωγή και είχε πολύ καλές μαθηματικές γνώσεις. Ήταν μαθητής του Σωκράτη και το γεγονός ότι το 399 π.Χ. ο Δάσκαλός του καταδικάστηκε να πιει το κώνειο, ήταν ένα πολύ συνταρακτικό χτύπημα για την ελεύθερη και ανήσυχη ψυχή του. Κατάλαβε ότι η πολιτική της πατρίδας του δημιουργούσε ένα αγεφύρωτο χάσμα για τη φιλοσοφική, ελεύθερη και ανήσυχη σκέψη που πρέσβευε ο ίδιος και ξεκίνησε να ταξιδεύει.
Στην Κάτω Ιταλία γνώρισε τον Πυθαγορισμό, στην Αίγυπτο μυήθηκε στα

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Οι αισθήσεις είναι πράγµατι απατηλές, όχι όµως γιατί δείχνουν µια σταθερή πραγµατικότητα (παρμενιδική θεωρεια, ''το ον ειναι αμετάβλητο''), αλλά όπως έλεγε ο Ηράκλειτος γιατί αντιθέτως δείχνουν µια µεταβαλλόµενη πραγµατικότητα.


Όπως είναι γνωστό, ο Παρµενίδης έζησε στην Ελαία περίπου το 540-470 π.Χ. λίγο µετά τον Ηράκλειτο (κάποιοι τον θέλουν νεότερο του Ηράκλειτου). Έγραψε ένα µόνο έργο σε µορφή εξάµετρου ποιήµατος, γι' αυτό, παλαιότεροι  και νεότεροι το ονοµάζουν Το Ποίηµα, αν και ο ίδιος, ακολουθώντας το παράδειγµα των προηγουµένων του εν φιλοσοφία ευδοκιµησάντων (όπως τους αποκαλεί ο ∆ιογένη Λαέρ-τιος), το είχε επιγράψει Περί φύσεως. Στοιχεία για τον Παρµενίδη και το έργο του βρίσκονται παντού, από τα σχολικά βιβλία µέχρι τα πιο εξειδικευµένα φιλοσοφικά εγχειρίδια. Κανείς από τους αρχαίους και νεότερους µελετητές δεν θεωρεί ποι-ητικό το κείµενο του Παρµενίδη.

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Φιλοσοφία η επιστήμη των επιστημών.



 Η καθολική Επιστήμη των αρχών, των αιτίων και των σκοπών του Όντος, των γενικών περί Κόσμου και ανθρωπίνου βίου Αρχών και Νομοτελειών, με σκοπό της την Τελείωση και Ευδαιμονία των ατόμων και την Ευνομία των ανθρωπίνων κοινωνιών.


Κύρια πρακτική της Φιλοσοφίας είναι η γαλήνια, γι' αυτό και επιστημονική, εποπτεία του Κόσμου και η εξ αυτής εξαγωγή λογικών συμπερασμάτων για την ανθρώπινη ύπαρξη, για την σχέση της με τα περιβάλλοντα, εσωτερικά και ανώτερά της πράγματα και την εν γένει θέση της εντός του Θαυμαστού και ευτάκτου οργανικού συνόλου που ονομάζεται Κόσμος.

Κατά τον Πυθαγόρα

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Ελληνικο πνευμα και το ταξιδι μεσα απο αυτο. ''Ελληνων πολιτεια''

Όταν ο Μαρδόνιος έστειλε αγγελιοφόρο στους Αθηναίους τον Έλληνα Μακεδόνα Αλέξανδρο του Αμύντα, επειδή οι Πέρσες είχαν συγγενέψει μαζί του, με πρόταση  για συνθηκολόγηση, και οι Λακεδαιμόνιοι συνιστούσαν στους Αθηναίους να τις απορρίψουν για να μην κάνουν τίποτε που θα στρεφόταν κατά της  Ελλάδος, οι Αθηναίοι, κατά πως μας λέει ο Ηρόδοτος[1], απάντησαν με εθνική υπερηφάνεια πως δεν θα συμβιβαστούν ποτέ με τους βαρβάρους : «Διότι είναι πολλά και σπουδαία εκείνα που μας εμποδίζουν να συνθηκολογήσουμε, κι αν ακόμα το θέλαμε. Πρώτο και κυριότερο τα αγάλματα και οι ναοί των θεών που έχουν καεί και γκρεμιστεί, προς χάριν των οποίων είναι υποχρέωση, η μεγαλύτερη που υπάρχει για μας, να λάβουμε εκδίκηση μάλλον παρά να συμβιβασθούμε με εκείνον που έκαμε αυτά.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Ο φυσικός κόσμος υλη βιολογια κοσμογονια του Αναξαγορα

Ο φυσικός κόσμος

Στη βάση του στοχασμού του φιλόσοφου Αναξαγόρα βρίσκεται η άρνηση της γένεσης και της φθοράς, καθώς «...τίποτα δεν γίνεται ούτε χάνεται, αλλά συντίθεται και διαχωρίζεται από προϋπάρχοντα όντα». Με άλλα λόγια ο Αναξαγόρας δεν δέχεται τη δυνατότητα δημιουργίας όντων από τη μείξη των τεσσάρων βασικών ριζωμάτων του Εμπεδοκλή, αλλά πιστεύει ότι κάθε επιμέρους υπόσταση υπήρχε εξαρχής στον κόσμο.

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

Ετυμολογια των ονομάτων των Θεών του Ολύμπου!


  Σύμφωνα με τον Γερμανό φιλόλογο και γλωσσολόγο George Curtius (1820-1885), η λέξη Όλυμπος προέρχεται από τη ρίζα -λαμπ-και ερμηνεύεται σαν ο ολολαμπής, ο ολόλαμπρος ή ο ολόλευκος. Έτσι, οι Ολύμπιοι θεοί είναι οι «Λαμπεροί ή Λάμποντες θεοί».


Δίας ή Ζευς: Το όνομα του Δία [ή με μια μικρή παραλλαγή του πρώτου γράμματος (Δίας - Βίας)], είναι ένα από τα κατ’ εξοχήν ονόματα δύναμης, δηλαδή παραπέμπει στη δύναμη (βία) και την εξουσία του μεγάλου θεού. 

Μερικοί ετυμολογούν το όνομά του σε σχέση με τη ζωή (~Ζευς), δηλαδή «ζωοδότης», λόγω του ότι είναι ο γεννήτορας των θεών και των ανθρώπων ή από το αρχαιοελληνικό ρήμα «ζεύγνυμι» (= βάζω κάτω από το ζυγό, υποτάσσω, συνδέω, ενώνω), επειδή ο Δίας, μετά την κατατρόπωση του πατέρα του, του Κρόνου, ανέλαβε να ενώσει ξανά τον κόσμο και να τον υποτάξει στη δική του κοσμική εξουσία. 

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Το ΟΝ του Παρμενιδη ειναι αιώνιο χρονικά και πεπερασμένο χωρικά .

Η γνωσιολογία του Ελεάτη φιλοσόφου Παρμενίδη δεν είναι απλώς ορθολογιστική ή νοησιαρχική αποκλειστικά, αλλά είναι συνένωση εμπειρισμού – μυστικισμού – νοησιαρχίας, ή άλλως επαγωγικής διαδικασίας – ενοράσεως – λογικού ελέγχου. Βεβαίως το εγκυρότερο στοιχείο είναι σε κάθε περίπτωση το λογικό, το ‘’λόγον  διδόναι’’, η καθαρή υπέρ-εμπειρική νόηση.

Το  <<Όν>> λοιπόν είναι αγέννητο και ανώλεθρο, δηλαδή δεν γεννήθηκε κάποια στιγμή, από κανέναν δημιουργό θεό, και ούτε πρόκειται ποτέ να παύσει να υπάρχει, να πεθάνει δηλ. περαιτέρω  εξ αιτίας αυτών των πρώτων γνωρισμάτων το <<όν>> είναι όπως λέει το ποίημα <<ουλομελές>>  δηλ. ολομελές, ολοκληρωμένο πανταχόθεν, είναι επίσης <<ατρεμές>> δηλ. δεν τρέμει, δεν κινείται εσωτερικώς, και είναι επίσης <<ατέλευτων>>  άνευ τέλους, δηλ. δεν υπάρχει εποχή καθ’ ήν δεν ήταν κάποτε και ούτε θα υπάρξει εποχή κατά την οποία δεν θα υπάρχει το <<όν>> .