ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

κατα τον Πλάτωνα και τον Προκλο η Θεία Πίστις - Επιστημη - Διανοια - Δοξα



Ο Πλάτων στον «Γοργία» μας κάνει λόγο για δύο είδη πίστεως∙ την ψευδή και την αληθινή.
«ρ στιν τις, Γοργα, πστις ψευδς κα ληθς;» φαης ν, ς γ ομαι.   
(Πλάτων «Γοργίας» 454.d.5-6)      
Δηλαδή:
«Άραγε, Γοργία, είναι δυνατόν να υπάρχει πίστη ψευδή και αληθινή;» Εσύ θα απαντούσες θετικά, καθώς εγώ υποθέτω.
Για την ψευδή πίστη, κάνει λόγο και στην «Πολιτεία» όπου καθορίζει 4 “διαδικασίες” με τις οποίες η ψυχή και κατ’ επέκταση ο άνθρωπος δύναται να γνωρίσει κάτι. Αυτές με σειρά από το ανώτερο προς το κατώτερο είναι:
επιστήμη(=αληθινή γνώση) -> διάνοια -> πίστη  -> εικασία
Από αυτά τα τέσσερα, τα δύο πρώτα, ανήκουν σε μία ευρύτερη έννοια, τη νόηση και τα 2 τελευταία στη δόξα(=απλή γνώμη)
ρκσει ον, ν δ γ, σπερ τ πρτερον, τν μν πρτην μοραν πιστμην καλεν, δευτραν δ δινοιαν, τρτην δ πστιν κα εκασαν τετρτην· κα συναμφτερα μν τατα δξαν, συναμφτερα δ κενα νησιν· κα δξαν μν περ γνεσιν, νησιν δ περ οσαν· κα τι οσα πρς γνεσιν, νησιν πρς δξαν, κα τι νησις πρς δξαν, πι στμην πρς πστιν κα δινοιαν πρς εκασαν
(Πλάτων «Πολιτεία» 7ο Βιβλίο 534.Α)
Δηλαδή:
«
Θα μας είναι λοιπόν ικανοποιητικό, όπως πρωτύτερα, να ονομάζουμε το πρώτο τμήμα “επιστήμη”, το δεύτερο “διάνοια”, το τρίτο “πίστη” και το τέταρτο “εικασία”• αυτά τα δύο τελευταία να τα λέμε από κοινού “δόξα” και τα δύο πρώτα “νόηση”• να συσχετίζεται η δόξα με τη

Η ΑΛΓΕΒΡΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΛΓΕΒΡΑ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟΥς ΑΡΑΒΕΣ



Αντίθετα με ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα, η Αλγεβρα δεν είναι επινόηση των Αράβων. Νέα μελέτη αποδεικνύει ότι παλαιότερα οι αρχαίοι Ελληνες είχαν εφεύρει «αλγεβρικούς» τρόπους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων
Αν θέλεις να έχεις επιτυχία στο ψάξιμο των παλαιών χειρογράφων, καλό είναι να αποκτήσεις μερικά από τα προσόντα που διέθεταν οι παλιές κεντήστρες. Μάτι εξασκημένο στις λεπτομέρειες, παρατηρητικότητα, αυτοσυγκέντρωση, πειθαρχία, υπομονή, γνώσεις για την κάθε βελονιά και αντίστοιχα για το κάθε σημαδάκι που θα συναντήσεις, αξίζει να δίνεις

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

Καμπύλωση του εσωτερικού χωροχρόνου εξ αιτίας της "μάζας" του "εγώ".



                       









    Προκειμένου να μελετηθεί η ιδέα της καμπύλωσης του χωροχρόνου στην περιοχή του "εγώ", είναι απαραίτητο να αναφερθούν ορισμένα στοιχεία από την Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία προβλέπεται κάμψη του φωτός όταν διέρχεται πλησίον μεγάλων μαζών στο σύμπαν. Στο σχήμα παριστάνεται η εκτροπή φωτεινής ακτίνας εξ ενός άστρου, όταν οδεύει πλησίον του Ήλιου. Η φύση του φωτός είναι διττή, δηλαδή είναι κύμα αλλά και σωματίδια. Η κάμψη οφείλεται στην προκαλούμενη βαρυτική έλξη επί των σωματιδίων του φωτός,  που προκαλεί η παρουσία μιας  μεγάλης μάζας στον χώρο.  Ο χωρόχρονος είναι επίπεδος, όταν η πυκνότητα της ύλης στον χώρο είναι σταθερή. 
Όταν όμως μεταβάλλεται η πυκνότητα και αυτό συμβαίνει στο διάστημα λόγω παρουσίας της μάζας των άστρων, ο χωρόχρονος