ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΤΗ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ- ΜΙΑ ΣΥΝΟΨΗ - [Το βιβλιο του Χέγκελ για την λειτουργία και την ουσία της συνείδησης].


“Η απόδειξη της πουτίγκας βρίσκεται στο φάγωμά της”

Ι. Κατ’ αίσθηση βεβαιότητα (βεβαιότητα που βασίζεται στην αίσθηση και μόνο)
Η συνείδηση εμφανίζεται μονάχα όταν υφίσταται, ή υποθέτουμε ότι υφίσταται, μία διαφορά μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου. Η φαινομενολογία ξεκινά από τη συνείδηση, ακολουθώντας στο εγελιανό σύστημα την ανθρωπολογία, στην οποία κεντρικό ρόλο κατέχει το συναίσθημα. Στο συναίσθημα, το υποκείμενο ταυτίζεται με το αντικείμενο. Για παράδειγμα, μία πέτρα είναι σκληρή ως αντικείμενο, αλλά και αυτό που νιώθω υποκειμενικά, αγγίζοντάς την, είναι το σκληρό. Αυτή η ταυτότητα δεν επιτρέπει βέβαια τη γνώση, γιατί η γνώση προϋποθέτει ανάδυση διαφοράς, και η τελευταία συγκαλύπτεται από το συναίσθημα. Η περιπέτεια της γνώσης ξεκινάει για το υποκείμενο με τον διχασμό του από το αντικείμενο.
Αυτός ο διχασμός είναι η αφετηρία της πιο απλής μορφής συνείδησης που μπορούμε να υποθέσουμε. Στην πιο απλή μορφή της (ως φυσική συνείδηση), η συνείδηση εμφανίζεται ως

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

Γεώργιος Γιούτσος - "Ο Ιησούς ως Πρακτικός φιλόσοφος και η υλοποίηση της Ιδεατότητας" Φιλοσοφία της Ενότητας (Φιλοσοφία, Μυθολογία, Θεολογία, Επιστήμη)

        



     
   Ο ορισμός «Πρακτικός φιλόσοφος» δεν αποβλέπει στην ισοπέδωση της θεϊκής καταγωγής του Χριστού αλλά στη προσπάθεια να εντάξουμε στο πλαίσιο της θρησκευτικής νομοθεσίας, εντελώς ριζοσπαστικά, μια νέα όψη του Υιού του Θεού η οποία να δίνει την δυνατότητα πρόσβασης στη διδασκαλία του Χριστού χωρίς να συμπεριλαμβάνουμε στο πρόσωπό του τη θεϊκή φύση μόνο, την Ιδεατή, αλλά και την φυσική περίπτωση ενός ανθρώπου υποκείμενου στη σωματική μοίρα που ξεπέρασε τη βάσανο του σώματος μέσω της φιλοσοφικής στάσης του, θεωρώντας τον ως έναν φιλοσοφικό στοχαστή βαθιά ενορατικό, αλλά και πρακτικό όπως θα δούμε παρακάτω.
        Η υλοποίηση της Ιδεατότητας αφορά

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Αυγουστίνος, θεολόγος και πλατωνικός φιλόσοφος.


   

  Ο Αυγουστίνος (354-430), ο σημαντικότερος θεολόγος και φιλόσοφος της πρώιμης λατινικής μεσαιωνικής σκέψης, θεωρείται από τους ιδρυτές του χριστιανικού πλατωνισμού και από τους θεμελιωτές της δυτικής φιλοσοφικής παράδοσης.
1. Ο βίος και το έργο του
Ο Αυγουστίνος γεννήθηκε στη Θαγάστη, πόλη της Νουμιδίας στη Βόρεια Αφρική, το 354, από ταπεινή οικογένεια. Στις αυτοβιογραφικές Εξομολογήσεις τους, από τα θεμελιώδη κείμενα της δυτικής γραμματείας, αφηγείται και νοηματοδοτεί την πορεία της ταραχώδους –και αρχικά φιλήδονης– ζωής του. Με δυσκολίες κατόρθωσε

Ομιλία για το Έργο του Αριστοτέλη του κ. Θεοδόση Τάσιου

Π. Κλιματσάκης: Η αντίληψη του Εγέλου περί φύσεως

ΉΡΩΕΣ ΚΑΙ ΗΜΙΘΕΟΙ



   


    Ο Πρόκλος, στο έργο του «Εις τον Κρατύλον Πλάτωνος εκλογαί χρήσιμοι, 97. 1 – 6 και 98.8 – 13», μας λέγει ότι ο Ζευς ονομάζεται πατέρας εκείνων που διατήρησαν αμόλυντο το θεϊκό και ηγεμονικό είδος της ζωής, αλλά είναι όπως του Ηρακλή και των Διοσκούρων. Εκείνων όμως που δεν κατάφεραν να στραφούν κάποτε προς το θείο [«οδ πιστρψαι ποτ πρς τ θεον δυνηθντων»] δεν θα μπορούσε να αποκληθεί σε καμία περίπτωση πατέρας, «οθ ς πρχων οθ ς λεγμενος». Όσοι λοιπόν μετείχαν σε κάποια ενέργεια που υπερβαίνει τη θνητή φύση, αμέσως έφτασαν στον