ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Η Χθονια η Ησιοδια και η Ορφικη Γαια ως το πρωτογενες αρχεγονο στοιχειο - υλη

Η δυναμική παρουσία της Γης στην Ελληνική Θεογονία και Κοσμογονία (Ανθρωπολογική και ψυχαναλυτική μελέτη )

Η παρουσία της Γης σαν πρωτογενές στοιχείο-ύλη και θεότητα εμφανίζεται στις τρεις βασικές πηγές της ελληνικής μυθολογίας (Χθόνια, Ησίοδος, Ορφική). Στις άλλες μυθολογίες-θρησκείες, που επηρέασαν τον λεγόμενο ευρωπαϊκό πολιτισμό, η παρουσία της Γης (στοιχείο και θεότητα) είναι διαφορετική και εν πάση περιπτώσει, όχι πρωταρχική (Γερμανοσκαδιναβική: Ελλα, Βίβλος, Κοράνι).


Μπορούμε να θεωρήσουμε την "Χθόνια" θεογονία-κοσμογονία σαν την ποιο αρχαϊκή, ως προς τα  αναφερόμενα πρόσωπα (θεότητα) και στοιχεία  που εν τούτοις συμπλέκονται με την εξέλιξη άλλων θεογονιών. Σύμφωνα, λοιπόν, με την χθόνια (υπόγεια, υπό την γην) παράδοση, εν αρχή υπήρχε η Μητέρα-Γη, υποχθόνια προσωπικότητα που κυριαρχούσε στους Δελφούς.

Οι Δελφοί αρχικά ονομάζονταν Πυθώ όπως και οι η εν λόγω Μητέρα-Γη. (Η ετυμολογία των δύο ονομάτων είναι ήδη ενδιαφέρουσα: Πυθώ από το πύθομαι= φθείρω, αλλοιώνω, αποσυνθέτω ή από το πυνθάνομαι= μανθάνω, πληροφορούμαι, εξετάζω, ερευνώ. Το Δελφοί προέρχεται από το δελφός που σημαίνει μήτρα, π.χ. αδελφοί= από την ίδια μήτρα).

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Πρωτεύων Θεός της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, εκφραστής της τυφλής εκβολής ωμής ενέργειας

Πρωτεύων Θεός της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, εκφραστής της τυφλής εκβολής ωμής ενέργειας, «υιός» κατά μία εκδοχή του Θεού Διός και της Θεάς Ήρας (με «αδελφή» του την Θεά Έριδα), κατά μία δεύτερη εκδοχή του Θεού Διός και της πρωτόγονης θεότητας Ενυούς (εκ του «ενυώς», δηλαδή τρόμος, εξ ού και η επίκληση «Ενυάλιος») και κατά μία τρίτη εκδοχή, που αφορά την ύστερη αρχαιότητα, μόνον της Θεάς Ήρας δίχως την μεσολάβηση «αρσενικού» στοιχείου (γι’ αυτό και ονομάσθηκε «απάτωρ», όπως η Θεά Αθηνά ονομάσθηκε «αμήτωρ»), απλώς μυρίζοντας ένα θαυμαστό άνθος της πεδιάδας της Ωλένου (Οβίδιος).

''Θεωρία του Τελειωμένου Χρόνου και της Σχετικότητας της Ενέργειας''



Πρόκειται για μία από τις νεότερες κοσμολογικές ερμηνείες διατυπωμένη στη βάση της γενικής ιδέας, ότι το Σύμπαν στο σύνολο όλων των χρόνων -από το παρελθόν μας μέχρι το μέλλον μας- είναι πάντοτε το ίδιο μέσα στα όρια ενός μέγιστου χρονικού διαστήματος (περίοδος Τσύμπαν) και τίποτα δεν αλλάζει. Από την πρώτη ανάλυση, η ιδέα ενός ολοκληρωμένου Σύμπαντος πάντοτε το ίδιο ανά μία μέγιστη χρονική περίοδο εισαγάγει ένα καθοριστικό γνώρισμα, το οποίο δεν συνυπολόγιζαν επί πολλούς αιώνες στην εξέλιξη της φυσικής επιστήμης ή είχαν αποδεχτεί τυφλά το τελείως αντίθετο, αφήνοντας άθικτο το επιστημονικό δόγμα της ανυπαρξίας ορίων στη φύση και υποβαθμίζοντας την τεράστια εμπειρία από παρατηρήσεις περιοδικών φαινομένων και παρά τη γνώση των παγκόσμιων φυσικών σταθερών
Το γνώρισμα του ορίου και του περιορισμού στο μήκος, στο χρόνο και στον αριθμό των πραγμάτων.

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

ΟΡΦΙΚΟς ΥΜΝΟΣ - ΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΜΟΥΣΑΙΟΝ

     

Οι Ορφικοί Ύμνοι τραγουδούνταν ή απαγγέλονταν κατά την διάρκεια των Ορφικών Μυστηρίων των αρχαίων Ελλήνων. Η λατρεία τους ήταν γνωστή μόνο στους Mυημένους σ' αυτά. Πολύ λίγα σώζονται μέχρι τι μέρες για να ξέρουμε τι ακριβώς τελετές γινόνταν στα μυστήρια. Αποσπασματικά μόνο σώζονται μερικοί ύμνοι καθώς και εικονικές παραστάσεις από τα μυστήρια ή σποραδικές αναφορές και σχόλια. Χαρακτηριστικό των Ορφικών Υμνων είναι η μυστικιστική λατρεία και η απόκρυψη από τα μάτια των αμύητων σ' αυτά. Ορφεύς .

Ο Ορφεύς ήταν μυθολογικός ποιητής και ήρωας της αρχαιότητας. Ήταν γιος του βασιλέα της Θράκης Οιάγρου και της Μούσας Καλλιόπης. Πήρε μέρος στην εκστρατεία των Αργοναυτών. Όταν πέθανε η σύζυγός του Ευρυδίκη, κατέβηκε στον Άδη και, γοητεύοντας την Περσεφόνη με το τραγούδι του και τη λύρα, πήρε την άδεια να πάρει την Ευρυδίκη πάλι στον επάνω κόσμο.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Η απαντηση του Εμπεδοκλη και του Αναξαγορα στον Παρμενιδη στο αιωνιο θεμα της ζωης και του θανατου


Το δίλημμά τους θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: πώς να διατηρήσει κανείς την παρμενίδεια θέση ότι αυτό που υπάρχει (το «ον») είναι αμετάβλητο, χωρίς να αρνηθεί την πανταχού παρούσα φυσική μεταβολή;
   


Σημείο εκκίνησης για τους τελευταίους Προσωκρατικούς είναι η πρόκληση του Παρμενίδη. Το δίλημμά τους θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: πώς να διατηρήσει κανείς την παρμενίδεια θέση ότι αυτό που υπάρχει (το «ον») είναι αμετάβλητο, χωρίς να αρνηθεί την πανταχού παρούσα φυσική μεταβολή; Υπάρχει τρόπος να ακολουθήσουμε το μάθημα του Παρμενίδη ότι δεν υπάρχει γέννηση και θάνατος των όντων, και ταυτοχρόνως να συνεχίσουμε να μελετούμε και να εξηγούμε τις φυσικές μεταβολές;

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

Το ηλιοκεντρικο συστήμα του Αρίσταρχου

Η σύλληψη της ιδέας του ηλιοκεντρικού συστήματος από τον Αρίσταρχο τον Σάμιο Κύκλοι μέσα στους κύκλους
Οι πολύ μακρινοί μας πρόγονοι μελετούσαν λεπτομερώς τον ουρανό, είτε για να προβλέπουν τις μεταβολές του καιρού, είτε για να έχουν συγκεκριμένη εικόνα για την πάροδο του χρόνου, ή για να μετρούν αποστάσεις. Κάθε μέρα παρατηρούσαν τις θέσεις του

Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

'Πρέπει να λέμε την αλήθεια και οχι πολλά λόγια 'ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ'

Ορφικός ύμνος Δίκης (θυμίαμα λίβανον)


μμα Δκης μλπω πανδερκος, γλαομρφου, κα Ζηνς νακτος π θρνον ερν ζει ορανθεν καθορσα βον θνητν πολυφλων, τος δκοις τιμωρς πιβρθουσα δικαα, ξ στητος ληθεαι συνγουσ νμοια· πντα γρ, σσα κακας γνμαις θνητοσιν χεται δσκριτα, βουλομνοις τ πλον βουλας δκοισι, μονη πεμβανουσα δκην δκοις πεγερεις· χθρ τν δκων, εφρων δ σνεσσι δικαοις. λλ, θε, μλ π γνμαις σθλασι δικαα, ς ν ε βιοτς τ πεπρωμνον μαρ πλθοι.



Τον οφθαλμόν εξυμνώ της Δίκης, πού βλέπει τα πάντα καί λάμπει από ομορφιά. η οποία ακόμη καί εις τον ιερόν θρόνον του βασιλέως Διός κάθεται καί παρατηρεί από τον ουρανόν τον βίον (τον τρόπον διαβιώσεως) των ανθρώπων, πού ανήκουν είς πολλάς φυλάς
καί επιπίπτει ως δικαία τιμωρός κατά των αδίκων, συνάπτουσα τα ανόμοια κατά την ισότητα δια της αληθείας
διότι όλα, όσα φέρονται εις τάς κακόβουλους σκέψεις των ανθρώπων, είναι δυσδιάκριτα, επειδή αυτοί (οι άνθρωποι) ως άδικοι θέλουν το επί πλέον (είναι πλεονέκται) δια των σκέ-ψεων των.
Μόνον εσύ επεμβαίνεις δικαίως εις άδικα έργα. και είσαι έχθρα των αδίκων ανθρώπων, έχεις όμως καλάς διαθέσεις προς τους δικαίους.
Αλλά, ώ θεά, έλα εσύ ως δικαία και δώσε μας καλές σκέψεις, έως ότου επέλθη ή υπό της μοίρας προωρισμένη ήμερα του βίου (μέχρι να άποθάνωμεν).

Το Ησιοδιο και το Ορφικο Χαος .


Το Ησιόδειο Χάος δεν ταυτίζεται με το Ορφικό Χάος. Το Ησιόδειο Χάος είναι ο Πλατωνικός Αιών, ενώ το Ορφικό Χάος είναι η μια από τις δύο υπερούσιες Αρχές, η άλλη είναι ο Ορφικός Αιθέρας, που δημιουργήθηκαν από το Παρμενίδειο Ένα ή Πλατωνικό Αγαθό.

Εξηγούμε …..

Ο Πρόκλος, στο «Εις τον Τίμαιο Πλάτωνος Β’ [συνέχεια], 427.5 – 428.21», λέγει πως «ο Πλωτίνος αντιλαμβάνεται το καθαυτό ζωντανό ΟΝ [=ατοζον ] με δυο τρόπους, άλλοτε ως ανώτερο του Νου όπως στην «Εξέταση διαφόρων θεμάτων», και άλλοτε υποδεέστερο, όπως στο «Περί αριθμών» έργο του, όταν λέει ότι πρώτο είναι το ΟΝ, έπειτα ο Νους και έπειτα το καθαυτό ζωντανό

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Κοσμολογία και Αστρονομία του Αναξίμανδρου

    
Οι επιστήμονες παλιά πίστευαν ότι η γη ήταν ακίνητη, όμως αργότερα η αρχή αυτή ανατράπηκε και υποστηρίχθηκε ότι η γη κινείται γύρω από τον ήλιο. Γι αυτό και η ιστορία των επιστημών δεν είναι παρά η ιστορία αλλεπάλληλων διαψεύσεων αρχών και νόμων που κάποτε, πριν ν’ ανατραπούν, οι άνθρωποι πίστευαν ότι ίσχυαν.

Ο δογματισμός, η αντίληψη ότι οι επιστημονικές αρχές είναι απόλυτα και ακατάλυτα αληθείς, δεν έχει θέση στον χώρο της επιστήμης. Αυτή την δημοκρατική στάση απέναντι στην γνώση φαίνεται να την δίδαξε πρώτος ο πρώτος φιλόσοφος, ο Θαλής. Συγκεκριμένα, οι γνώμες του Θαλή, που ήταν ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, είχαν ένα ιδιαίτερο βάρος, και έτσι δύσκολα οι απόψεις του μπορούσαν ν’ αμφισβητηθούν.
Κι όμως. ένας μαθητής του. ο Αναξίμανδρος,

Η αρετη της μεγαλοψυχιας

Η αρετη της μεγαλοψυχιας απο το Βλάση Ρασσιά


Τρίτη, 2 Δεκεμβρίου 2014

Περί της Φύσεως των Εθνικών Θεών

1. Η ανάγκη για εξηγήσεις και ορισμούς
Όποιος ασχολείται με τα σχετικά πράγματα, ευκόλως αντιλαμβάνεται ότι τόσο εκείνοι που εχθρεύονται την Εθνική Ελληνική Θρησκεία, όσο και κάποιοι άλλοι, που δεν αποτελούν αλλ’ απλώς παριστάνουν ότι τάχα αποτελούν ενεργό τμήμα της, αποφεύγουν συστηματικώς να εξηγήσουν τι είναι τέλος πάντων εκείνο που αντιστοίχως αντιμάχονται ή τάχα τιμούν. Με λίγα λόγια, να εξηγήσουν τι είναι οι Θεοί. Αυτή η αποφυγή βεβαίως ερμηνεύεται και λογικώς και ευκόλως, αφού κανείς από τις δύο προαναφερθείσες κατηγορίες ανθρώπων δεν αγαπά ιδιαιτέρως την σαφήνεια, η οποία με την σειρά της, αγαπά ως γνωστόν μόνον τους ειλικρινείς και καλών προθέσεων ανθρώπους.


Προτού μιλήσουμε εμείς λοιπόν εδώ για την φύση των Θεών, την φύση των Θεών μας, θα ήταν πρέπον να γίνει

μία μικρή αναφορά στα όσα εισαγωγικά παραθέτει ο θεολόγος – φιλόσοφος Σαλλούστιος στο γνωστό έργο του «Περί των Θεών και του Κόσμου». Γράφει λοιπόν ο Σαλλούστιος: «όσοι επιθυμούν να διδαχθούν για τους Θεούς πρέπει από της παιδικής τους ηλικίας να έχουν διαπαιδαγωγηθεί καλώς και να μην έχουν ανατραφεί με ανόητες δοξασίες. Πρέπει επίσης να έχουν φύση καλή και λογική συγκρότηση, προκειμένου ανάλογα να κατανοήσουν και την διδαχή. Πρέπει ακόμη να γνωρίζουν αυτοί και τις κοινές έννοιες. Κοινές δε έννοιες είναι εκείνες τις οποίες ομολογούν όλοι οι άνθρωποι όταν ερωτηθούν με τον σωστό τρόπο». 

Είναι σαφές ότι από τις πιο πάνω προϋποθέσεις ελάχιστες ισχύουν στις ημέρες μας, που οι άνθρωποι και δεισιδαιμονική διαπαιδαγώγηση έχουν υποστεί, και καλή σχέση με την λογικότητα δεν πολυέχουν, καθώς και ελάχιστη πρόσβαση διαθέτουν στις κοινές έννοιες των προγόνων μας Ελλήνων. Γι’ αυτό και θα απαιτηθεί από εμάς μεγαλύτερος κόπος για να κάνουμε κατανοητή την φύση των Θεών, πράγμα που ελπίζουμε να συγχωρέσει ο καλής τουλάχιστον προαιρέσεως αναγνώστης.