ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Ποια ηταν η φιλοσοφια του Ηρακλειτου για τη ζωη και το συμπαν .

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αξία από το να κάνεις επανάσταση μέσα στους επαναστάτες, θα έλεγε αν ζούσε ο λύκος της Εφέσου, ο φιλόσοφος Ηράκλειτος. Νομίζω πως είναι επίκαιρος για να δούμε τη ζωή του. Μια ζωή όχι στρωμένη με λουλούδια και λόγια ξύλινα αλλά με φωτιά και σίδερο, όπως εξελισσόταν στα χρόνια του χάους και της αναρχίας την εποχή της δημοκρατίας της Εφέσου. Να δούμε όμως τι είπε, τι εννόησε και από τι αυτοφλεγόταν, τον οποίο κάποιοι δεν κατάλαβαν και τον είπαν σκοτεινό και αντιδημοκράτη, και σαφώς τον αδίκησαν και τον υποβάθμισαν. Ας δούμε λοιπόν τον μεγάλο αυτόν επαναστάτη.

Ο Ηράκλειτος γεννήθηκε στην Έφεσο κατά το 544, που ήταν αποικία Αθηναίων, πρώην Δωριαίων εκ του πρώτου βασιλιά τους Λέλεγα που αναμίχτηκαν με ντόπιους Κάρες, αν και επιδράσεις Κρητών στα παλαιότερα χρόνια δεν πρέπει να αποκλείονται. Ο πατέρας του ήταν ιεροφάντης των Ελευσινίων και κρατούσε από τη γενιά του τελευταίου βασιλιά των Αθηνών, του Κόδρου, επομένως ο Ηράκλειτος προκύπτει συγγενής του Σόλωνα (και εμμέσως του Πεισίστρατου). Ξέρουμε ότι είχε έναν μικρό αδελφό που του μετέγραψε την περιουσία του όταν αεισοικτίρισε (εκ του αεί σε οικτίρω – σε απαξιώ δια παντός και σε λυπάμαι) τους 
«τιποτένιους» όπως χαρακτήρισε τους συμπατριώτες του, καίγοντας τα γραφτά του και φεύγοντας προς το βουνό για να ζει σαν ερημίτης, την εποχή της δημιουργίας της δημοκρατίας της Έφεσου. Δυνατός στο πνεύμα, αιρετικός κι εγωιστής, υπήρξε ένας φιλόσοφος αυτοδημιούργητος, αυτοπροσδιοριζόμενος, αναρχοαυτόνομος, θιασώτης της έρευνας της απροσδιοριστίας και υπέρμαχος της έννοιας του ανώτερου ανθρώπου, και όχι του υπερανθρώπου όπως τον φαντάστηκε ο Νίτσε. Ένας Νίτσε που όταν άκουγε για Ηράκλειτο ξέχναγε τις αμαρτωλές σκέψεις του για γυναίκα του Βάγκνερ.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

ΕΡΜΗΣ - ΠΟΙΜΑΝΔΡΗΣ : Γιατί λέει ο Θεός : « Ο Νοήμων άνθρωπος ας γνωρίσει τον εαυτό του» (Γνώθι σαυτόν)




Γιατί λέει ο Θεός: « Ο Νοήμων άνθρωπος ας γνωρίσει τον εαυτό του» (Γνώθι σαυτόν). Διότι εγώ ο ίδιος παραστέκομαι στους οσίους, στους αγαθούς, στους αγνούς, στους ελεήμονες στους ευσεβείς, και η παρουσία μου γίνεται βοήθεια και αμέσως αναγνωρίζουν τα πάντα και τιμούν με αγάπη τον Πατέρα και τον ευχαριστούν επαινώντας και υμνώντας τον όπως του ταιριάζει με θερμή αγάπη. Και προτού να παραδώσουν το σώμα τους στον θάνατο, σιχαίνονται τις αισθήσεις, γνωρίζοντας τις επενέργειες τους. Περισσότερο όμως δεν θα αφήσω εγώ ο ίδιος ο Νους να πραγματοποιηθούν οι επενέργειες του σώματος που τους πολιορκούν. Έχοντας τον ρόλο του φύλακα θα αποκλείσω τις εισόδους των κακών και άτιμων επενεργειών, αποκόπτοντας τις φαντασιώσεις τους.

Από τους ανόητους, τους κακούς, τους πονηρούς, τους φθονερούς, τους πλεονέκτες, τους φονιάδες και τους ασεβείς είμαι μακριά, παραδίδοντας τους στον τιμωρό δαίμονα, ο οποίος αυξάνοντας την διαπεραστικότητα της φωτιάς τους, επιτίθεται στον τομέα των αισθήσεων και τους εξοπλίζει ακόμη περισσότερο για τις ανομίες, για να πετύχουν μεγαλύτερη τιμωρία. Και δεν σταματούν να έχουν επιθυμία για αχόρταγες ορέξεις, μαχόμενοι άπληστα στο σκοτάδι, και αυτούς τους βασανίζει, και εναντίον τους αυξάνει ακόμη περισσότερο την φωτιά. 

Αφού είπε αυτά ο Ποιμάνδρης, ενώθηκε μπροστά μου με τις δυνάμεις. Και εγώ , αφού ευχαρίστησα και επαίνεσα τον Πατέρα των Πάντων, αφέθηκα, αφού δυναμώθηκα από αυτόν και διδάχθηκα την φύση του σύμπαντος. Τότε άρχισα να κηρύσσω: «Άνθρωποι γεννημένοι στην γη, εσείς που έχετε παραδώσει τον εαυτό σας στην μέθη και στον ύπνο, ξυπνήστε, σταματήστε την κραιπάλη προσελκυσμένοι από τον παράλογο ύπνο. Γιατί τους εαυτούς σας παραδώσατε στον θάνατο, ενώ έχετε την δύναμη να συμμετέχετε στην αθανασία; Μετανοήστε εσείς που προχωρήσατε με την πλάνη και μετείχατε στην άγνοια, απαλλαχθείτε από το σκοτεινό φως και πάρτε μέρος στην αθανασία, αφού εγκαταλείψετε την φθορά».

Κι εγώ την ευεργεσία του Ποιμάνδρη κατέγραψα για τον εαυτό μου και έχοντας ικανοποιηθεί σε αυτά που ήθελα, χάρηκα. Γιατί ο ύπνος του σώματος έγινε ξύπνημα της ψυχής, και το κλείσιμο των ματιών αληθινή όραση, και η σιωπή μου εγκυμονούσε το καλό, και η διατύπωση του λόγου μου έγινε δημιούργημα αγαθό. Αυτό συνέβη, αφού πήρα από τον Νου μου, δηλαδή από τον Ποιμάνδρη, τον Λόγο της Υπέρτατης Αρχής. Αφού εμπνεύστηκα την θεϊκή αλήθεια, ήρθα. Γι΄αυτό εκφέρω από την ψυχή μου και με όλη την δύναμη μου ύμνο στον Μοναδικό Πατέρα!

Πηγή: http:/www.awakengr.com
Under Creative Commons License: Attribution share alike 

Αλτάνη : ΤΑ 4 ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΗΣΙΟΔΟ γ' μερος . (βιντεο)


Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΗΝΙΟΧΟΥ ( οπτικοακουστικο) Αλτάνη.


ΤΟ ΑΔΡΑΧΤΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ (οπτικοακουστικο) Αλτάνη



Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Ατλας


Ο Άτλας καταδικασμένος να φέρει στους ώμους του τον ουράνιο θόλο.
Στην ελληνική μυθολογία και κατά τον Ησίοδο, ο Άτλας ήταν γιος του Ιαπετού και της Ωκεανίδας Κλυμένης, και αδέλφια του ήταν ο Προμηθέας, ο Επιμηθέας και ο Μενοίτιος, οι γνωστοί «Ιαπετίδες».

Στη Τιτανομαχία ήταν αρχηγός των Τιτανιδών (γιων των Τιτάνων) και μάλιστα ο δυνατότερος και οεπιδεξιότερος, που όμως μετά τη νίκη του ο Δίας τον τιμώρησε για πάντα υποχρεώνοντάς  τον να κρατά για πάντα τον 
Ουρανό, (βλέπε και Ουράνια σφαίρα).
Επειδή τη “θεία τιμωρία” αυτή την υπέμενε με θαυμαστή και παραδειγματική εγκαρτέρηση έλαβε το όνομα Άτλας (εκ του α και του τλάν = τα πάντα υπομένοντας). Για τον λόγο αυτόν στεκόταν ο Άτλας επί της κορυφής μεγάλου όρους της Αφρικής, το οποίο πήρε το όνομά του.

Μελετάτε την ελληνική γνώση.

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΑ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ... Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ , ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΙΚΗΝ ΓΝΩΣΙΝ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΑΥΤΟΥ ΕΝ ΓΕΝΕΙ. 

Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Ο Ζευς και οι Κουρήτες στα «Χρυσά Έπη» των Πυθαγορείων


 Οι δύο πρώτοι στίχοι των Πυθαγορικών «Χρυσών Επών» αναφέρουν τα κάτωθι:         

«Αθαντους μν πρτα θεος, νμ ς δικεινται, τμα· κα σβου ρκον.»
Δηλαδή : «Πρώτα, τους Αθανάτους Θεούς, όπως έχουν ορισθεί από το νόμο να τιμάς· και να σέβεσαι τον όρκο«.




Σχολιάζοντας, ο Ιεροκλής, για τον τι είναι ο νόμος αυτός που έχει ορίσει τους Αθανάτους Θεούς, μας λέει ότι νόμος είναι ο δημιουργός νους και η θεία βούληση η οποία παράγει τα πάντα αιωνίως και τα διατηρεί.
«νμος μν  δημιουργικς νος κα θεα βολησις ϊδως παργουσα τ πντα κα ες ε διασζουσα, τξις δ ννομος π   το πατρς τν λων κα δημιουργο τος θαντοις θεος συνεισελθοσα κα ποιοσα ν ατος τος μν πρτους, τος δ δευτρους.»          
— Ιεροκλής, Υπόμνημα εις τα Πυθαγορικά Χρυσά Έπη, 1.10.3 – 1.11.1. —

Οι πεποιθήσεις του Πυθαγόρα για τη πορεία της ψυχης


ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ
Είναι η θεωρία σύμφωνα με την οποία η ψυχή είναι αθάνατη και μετά τον θάνατο ενός σώματος πηγαίνει σε ένα άλλο. Το δόγμα της μετενσάρκωσης, το οποίο πρεσβεύεται στην Ανατολή ακόμη και σήμερα από την Ινδουιστική και Βουδιστική θρησκεία, έφθασε στην Ελλάδα με τη μυστηριακή φατρία των Ορφικών και με τη διδασκαλία του Πυθαγόρα. Η σημασία της στην ιστορία της φιλοσοφίας βρίσκεται στο ότι μετά την πήρε ο Πλάτων και τη χρησιμοποίησε ως μυθικο-φιλοσοφική εξήγηση της ανάμνησης.

ΨΥΧΗ


Προτομή του Πυθαγόρα. Το ανατολίτικου στυλ τουρμπάνι υποδηλώνει τα ταξίδια στην Ανατολή (ή στην Αίγυπτο) τα οποία, σύμφωνα με την παράδοση, πραγματοποίησε ο φιλόσοφος από τη Σάμο.

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Λεύκιπος ειχε διανοηθει 2500 χρονια πριν, τη κοσμογονική έκρηξη γνωστη ως BIG BANG.

Είναι πέρα από κάθε κατανόηση το πως ο μέγας αυτός θεωρητικός (Λεύκιππος ο Αβδηρίτης) διέβλεψε από τότε με τέτοια ακρίβεια την μεγάλη κοσμογονική έκρηξη που σήμερα ειναι γνωστή ως BIG BANG!

ΠΩΣ ΣΥΝΕΣΤΗΚΕΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ 
ΠΩΣ  ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ  Ο  ΚΟΣΜΟΣ

«Ο νυν κόσμος περικεκλασμένω σχήματι 
O Κόσμος αυτός, σε (αυτή την) διασπαρμένη μορφή

εσχημάτισται τον τρόπο τούτον:  
εσχηματίσθη με τον εξής τρόπο: 

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

Ο Αετός ως συμβολο.

Σύμβολο του ύψους, του πνεύματος που ταυτίζεται με τον ήλιο. Η ζωή του αετού κυλάει στο άπλετο φως του ηλίου γι'αυτο και θεωρείται φωτεινός. Το αντίθετό του είναι η κουκουβάγια, πουλί του σκότους και του θανάτου. Ο αετός, λόγω της ταύτισής του με τον ήλιο και την αρσενική δραστηριότητα, συμβολίζει επίσης τον πατέρα.

Απο την Άπω Ανατολή έως την τη βόρεια Ευρώπη, ο αετός

Κυριακή, 10 Μαΐου 2015

Ύμνος εις την Γαία. Μητέρα των Πάντων.



Την Γαία, τη μητέρα όλων των όντων, θα ψάλλω, την γεροθέμελη, την πρεσβύτερη, 
που θρέφει όλα όσα βρίσκονται πάνω στην χθόνα
και όσα έρχονται πάνω στην θεϊκή χθόνα κι όσα είναι στην θάλασσα
κι όσα πετούν. όλα αυτά τρέφονται από την δική σου ευτυχία.
Από εσένα οι θνητοί αποκτούν καλά παιδιά και καλούς καρπούς,...
πότνια, από εσένα εξαρτάται να δώσεις, να αφαιρέσεις τη ζωή
από τους θνητούς ανθρώπους. και είναι ευτυχισμένος όποιος συ
τιμήσεις στην ψυχή σου. σε αυτόν τότε όλα είναι άφθονα.
γεμάτα τα καρποφόρα χωράφια τους, έχουν μες στα χωράφια
ζώα άφθονα και σπίτια τους είναι γεμάτα από καλά.
οι ίδιοι με νόμους καλούς κυβερνούν τις πόλεις τους που έχουν
γυναίκες όμορφες, ευτυχία και πλούτος πολύς τους συνοδεύει.
Τα παιδιά χαίρονται με ολόφρεσκη χαρά και οι κοπέλες
σκιρτούν να χορέψουν σε λουλουδιασμένους χορούς με διάθεση
χαρούμενη μέσα στα τρυφερά λουλούδια των λιβαδιών, όποιος
εσύ τιμήσεις, σεβαστή θεά, γενναιόδωρη θεϊκή δύναμη.
Να έχεις χαρές, μητέρα των θεών, γυναίκα του αστερόεντος
Ουρανού. για ανταμοιβή του ύμνου δίνε μου ευχάριστη ζωή.
κι εγώ πάλι θα σε μνημονεύσω και σε άλλο τραγούδι.


Γαῖαν παμμήτειραν ἀείσομαι, ἠυθέμεθλον, πρεσβίστην, ἣ φέρβει ἐπὶ χθονὶ πάνθ’ ὁπόσ’ ἐστίν, ἠμὲν ὅσα χθόνα δῖαν ἐπέρχεται ἠδ’ ὅσα πόντον ἠδ’ ὅσα πωτῶνται, τάδε φέρβεται ἐκ σέθεν ὄλβου.
ἐκ σέο δ’ εὔπαιδές τε καὶ εὔκαρποι τελέθουσι,
πότνια, σεῦ δ’ ἔχεται δοῦναι βίον ἠδ’ ἀφελέσθαι
 θνητοῖς ἀνθρώποισιν: ὃ δ’ ὄλβιος, ὅν κε σὺ θυμῷ πρόφρων τιμήσῃς: τῷ τ’ ἄφθονα πάντα πάρεστι. βρίθει μέν σφιν ἄρουρα φερέσβιος ἠδὲ κατ’ ἀγροὺς
κτήνεσιν εὐθηνεῖ, οἶκος δ’ ἐμπίπλαται ἐσθλῶν:
αὐτοὶ δ’ εὐνομίῃσι πόλιν κάτα καλλιγύναικα
 κοιρανέουσ’, ὄλβος δὲ πολὺς καὶ πλοῦτος ὀπηδεῖ: παῖδες δ’ εὐφροσύνῃ νεοθηλέι κυδιόωσι παρθενικαί τε χοροῖς πολυανθέσιν εὔφρονι θυμῷ
παίζουσαι σκαίρουσι κατ’ ἄνθεα μαλθακὰ ποίης,
οὕς κε σὺ τιμήσῃς, σεμνὴ θεά, ἄφθονε δαῖμον.
 χαῖρε, θεῶν μήτηρ, ἄλοχ’ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος, πρόφρων δ’ ἀντ’ ᾠδῆς βίοτον θυμήρε’ ὄπαζε: αὐτὰρ ἐγὼ καὶ σεῖο καὶ ἄλλης μνήσομ’ ἀοιδῆς.



Αρχη, Αιτια, Λογος, Φυση, Ανθρωπος, Ψυχη, Παν, Αγαθον, Φιλοσοφια, Αρετη,



Θέσις πρώτη.

Ο Άνθρωπος, ως «έμβιο όν που έχει την ικανότητα να κάνει έλλογη χρήση των παραστάσεών του» («ΖΩΟΝ ΧΡΗΣΤΙΚΟΝ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΛΟΓΙΚΩΣ», Επίκτητος),  οφείλει να διάγει τον βίο του
σε συμφωνία τόσο προς την συμπαντική, όσο και την ανθρώπινη φύση. Για τον Άνθρωπο, το «κατά Φύσιν ζήν» εξασφαλίζεται από την αξιοποίηση του «Λόγου», δηλαδή του πυροειδούς πνεύματος το οποίο εντός των ανθρωπίνων όντων γίνεται η αφορμή της συνειδήσεως της σχέσεως προς εαυτόν, αλλήλους και Κόσμο (η οποία, με τη σειρά της, εκδηλώνεται αυτομάτως ως ικανότης σκέψεως, σχεδιασμού, αναλύσεως και ομιλίας), αξιοσημείωτον είναι δε το γεγονός ότι μέγα τμήμα της φιλοσοφικής προσπαθείας των στωϊκών, αφιερούται τελικώς στην κατάδειξη του ορθού και καταληπτού της εννοίας «Λόγος», πάνω στο οποίο στηρίζεται ολόκληρο το φιλοσοφικό οικοδόμημα της Σχολής, με όλα τα μέσα που είχαν οι διδάσκαλοι της Στοάς στη διάθεσή τους, Ο μέσος Άνθρωπος συνδέεται με την Φύση ή τον Θεό, μόνον ως

Λιγα λογια για το Πυθαγορα.

Αν από τον Πυθαγόρα (570-495 π.Χ.) έχουμε τόσους μύθους και ελάχιστες συγκεκριμένες πληροφορίες, είναι επειδή ο φιλόσοφος έγινε η (ήθελε να γίνει) μύθος, ακόμη και πριν τον θάνατο του. Ξέρουμε ότι γεννήθηκε στο νησί της Σάμου, αλλά γύρω στα σαράντα του έφυγε, ίσως για πολιτικούς λόγους και πήγε στον Κρότωνα, στη Μεγάλη Ελλάδα

Εκεί ίδρυσε ένα κίνημα, μία πολιτική και θρησκευτική αδελφότητα, η οποία είχε έντονα μυστικιστικά χαρακτηριστικά και σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να κυριαρχήσει σε πολλές αποικίες. Ήταν μία εμπειρία καταστροφική, επειδή η κατά κύριο λόγο αριστοκρατική γενική κατεύθυνση του Πυθαγόρα προκάλεσε έναν σφοδρό λαϊκό ξεσηκωμό, ο οποίος κορυφώθηκε με την καταστροφή της σχολής. Φαίνεται ότι ο φιλόσοφος κατάφερε να σωθεί και πέθανε λίγο καιρό αργότερα στο Μεταπόντιο.

Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Απολογία Σωκράτους (οπτικοακουστικό)

Το νερό στην αρχαιότητα ως σύμβολο ζωής, όρκου, αθανασίας .

Το νερό, πηγή και σύµβολο ζωής, έγινε από τα πανάρχαια χρόνια αντικείµενο λατρείας όλων των πρωτόγονων λαών. Όποιες και αν είναι οι πολιτισµικές τους δοµές, το νερό αποτελεί αστείρευτη πηγή δύναµης και ζωής: καθαρίζει, θεραπεύει, ανανεώνει και διασφαλίζει την αθανασία.

Η αθανασία και η αιώνια ζωή ήταν το μεγάλο όνειρο του ανθρώπου από τους αρχαίους χρόνους, η λαχτάρα του αυτή τον έκανε να ψάχνει αλλά και να συνεχίζει μέχρι σήμερα να ερευνά για το ελιξίριο της αθανασίας.

Για τους αρχαίους Έλληνες το πιο ονομαστό ελιξίριο ήταν τα νερά της Στυγός. Αλλά και το νερό που δίνανε όρκο οι θεοί .
Η Στύγα ήταν µια φοβερή θεότητα, η μεγαλύτερη κόρη του Ουρανού και της Τηθύος, που έμενε στα τάρταρα, στην παγωνιά, απομονωμένη από τους άλλους θεούς που δεν τη συμπαθούσαν.
Από τα Τάρταρα (παράγωγο της λέξης τουρτουρίζω) που πίστευαν ότι εκεί ήταν

Παρασκευή, 1 Μαΐου 2015

Οι μεγαλοι αρχαιοι Ελληνες Ιατροι

«Αν δεν υπάρχει υγεία, όλα τα υπόλοιπα αγαθά σε τίποτα δεν ωφελούν» Ιπποκράτης.



 Αυτό ήταν το «μότο» των αρχαίων Ελλήνων γι αυτό και έδιναν βαρύνουσα σημασία στην υγεία αλλά και στον καλύτερο δυνατό τρόπο θεραπείας σε περίπτωση ασθενείας.

Η σημασια των ονοματων τεσσαρων ηρωων της ελληνικης μυθολογιας


Ηρακλής:
Το όνομα τού Ημίθεου Ηρακλή, γιού τού Δία και τής Αλκμήνης, προέρχεται από το κύριο όνομα «Ήρα» και το ουσιαστικό «κλέος» (δόξα), και σημαίνει «δόξα τής Ήρας». Στην ίδια οικογένεια ανήκουν και τα ονόματα Ηρακλείδης (ο γιός, ο απόγονος τού Ηρακλή), Ηράκλειος (εκείνος που ανήκει στον Ηρακλή, που είναι τού Ηρακλή) και Ηράκλειτος (ο φημισμένος, ο ένδοξος όσο και η Ήρα).

Θησεύς:
Από τον μέλλοντα «θήσω» (θα θέσω) τού ρήματος «τίθημι» (θέτω) προέρχεται το όνομα Θησεύς, που σημαίνει «αυτός που θα θέσει, που θα ιδρύσει». Ο Ήρωας Θησεύς (Θησέας), γιός τού Αιγέα και τής Αίθρας, είναι ο θεμελιωτής τής πόλης των Αθηνών και εμπνευστής τής γιορτής των Παναθηναίων.

Ιάσων:
Από το ρήμα «ιάομαι ιώμαι», που σημαίνει «γιατρεύω, θεραπεύω», και συγκεκριμένα από τον μέλλοντα «ιάσομαι» (θα γιατρεύσω, θα θεραπεύσω) προέρχεται το όνομα τού Ήρωα Ιάσονα, γιού τού Αίσονα και τής Πολυμήδης και αρχηγού τής Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ιάσων (Ιάσονας), λοιπόν, σημαίνει «αυτός που θα γιατρεύσει, που θα θεραπεύσει».

Περσεύς:
Το όνομα προέρχεται από τον μέλλοντα «πέρσω» (θα εκπορθήσω) τού ρήματος «πέρθω» (εκπορθώ) και σημαίνει «αυτός που θα εκπορθήσει».

Ο Ήρωας Περσεύς (Περσέας) είναι γιός τού Δία και τής Δανάης. Παρατηρούμε ότι τα ονόματα Θησεύς, Ιάσων και Περσεύς προέρχονται από τον μέλλοντα χρόνο των ρημάτων που τα παράγουν, γεγονός που υποδεικνύει ότι η ονοματοθεσία των τριών Ηρώων, κατά την παιδική τους ηλικία, επείχε θέση προφητικής αποκάλυψης ή, έστω, σαφούς προτροπής σχετικά με το μέλλον τους.

Η διαλεκτικη, η μητερα των επιστημων και η εξελιξη του ανθρωπινου πνευματος

Η γόνιμη σκέψη είναι ο «εντός της ψυχής προς αυτήν διάλογος.»

Θυμάμαι ένα παλικαράκι είκοσι πέντε χρονών που ήταν πανευτυχές επειδή είχε βρει στη βιβλιοθήκη το περίφημο βιβλίο του Καντ, «Η κριτική του καθαρού λόγου».

Γύρισε στο σπίτι τρέχοντας για να το διαβάσει, πιστεύοντας ότι θα έβρισκε εκεί μέσα την εξήγηση των πάντων. Έκατσε στο γραφείο του, πήρε μια βαθιά ανάσα και διάβασε την πρώτη σελίδα… Μετά την ξαναδιάβασε. Και την ξαναδιάβασε…
Μετά από είκοσι αναγνώσεις της… πρώτης σελίδας, δεν είχε καταλάβει τίποτα απολύτως. Και δεν εννοούμε ότι δεν είχε καταλάβει το μυστήριο του κόσμου. Όχι. Δεν είχε καταλάβει τίποτα από αυτό που είχε διαβάσει είκοσι φορές.
Είχε πειστεί ότι εντελώς ηλίθιος μέχρι που ένας φίλος του εξήγησε ότι δεν μπορείς να κατανοήσεις ένα φιλοσοφικό βιβλίο –ειδικά των πιο «στρυφνών» φιλοσόφων- αν δεν κατέχεις την ορολογία.
~~{}~~

Είναι σαν να μην ξέρεις τίποτα από υπολογιστές και να προσπαθείς να καταλάβεις