ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Περί Κόσμου, Δημιουργικού αιτίου & Ιδεών ο λόγος



    Αν τούτος εδώ ο Κόσμος είναι αυθυπόστατος τότε συμβαίνουν πολλά παράλογα πράγματα. Επί της ουσίας δεν μπορεί να είναι αυθυπόστατος ο Κόσμος. Και ξηγούμε αναλυτικά.
Κάθε αυθυπόστατο είναι ανάγκη να είναι αδιαίρετο, διότι κάθε δημιουργικό και γεννητικό αίτιο είναι

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Η πίστη στην ικανότητα του ανθρώπινου λογικού. Ο καρτεσιανός δυϊσμός. Η ταύτιση Θεού και Φύσης. Το ατομικό και το καθολικό


Στυλιανός, Αρης
    Η περίοδος της νεότερης φιλοσοφίας ξεκινάει, κατά σύμβαση, τον 17ο αιώνα, διαμορφώνοντας το θεωρητικό πλαίσιο της εποχής και της κοσμοαντίληψης που σήμερα ονομάζουμε νεωτερικότητα. Ετσι η νεότερη φιλοσοφία αγκαλιάζει δύο τουλάχιστον αιώνες στους οποίους δεσπόζουν τρεις μεγάλοι φιλοσοφικοί σταθμοί: ο εμπειρισμός, ο ορθολογισμός και η κριτική φιλοσοφία του Καντ, η οποία ανοίγει τον δρόμο για τον γερμανικό ιδεαλισμό. Την ίδια περίοδο υπάρχουν ασφαλώς και άλλα ρεύματα σκέψης, όπως για παράδειγμα ο Διαφωτισμός, τα οποία όμως εντάσσονται μάλλον στην ιστορία των ιδεών παρά στην ιστορία της φιλοσοφίας. Βεβαίως η προηγούμενη διάκριση, κάπως σχηματική, αναφέρεται στην ενδιαφέρουσα θεωρητική συζήτηση που άνοιξε τα τελευταία χρόνια γύρω από τα ζητήματα της ιστορίας της φιλοσοφίας, συζήτηση που κατέδειξε την ανάγκη να διατυπωθεί ένα είδος κριτικής ιστορίας και κριτικής φιλοσοφίας της ίδιας της ιστορίας της φιλοσοφίας.
Ειδικότερα εδώ θα ασχοληθούμε με τον κλασικό ορθολογισμό. Ορθολογισμός ή ρασιοναλισμός είναι η φιλοσοφική θέση που διδάσκει ότι η

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

κατα τον Πλάτωνα και τον Προκλο η Θεία Πίστις - Επιστημη - Διανοια - Δοξα



Ο Πλάτων στον «Γοργία» μας κάνει λόγο για δύο είδη πίστεως∙ την ψευδή και την αληθινή.
«ρ στιν τις, Γοργα, πστις ψευδς κα ληθς;» φαης ν, ς γ ομαι.   
(Πλάτων «Γοργίας» 454.d.5-6)      
Δηλαδή:
«Άραγε, Γοργία, είναι δυνατόν να υπάρχει πίστη ψευδή και αληθινή;» Εσύ θα απαντούσες θετικά, καθώς εγώ υποθέτω.
Για την ψευδή πίστη, κάνει λόγο και στην «Πολιτεία» όπου καθορίζει 4 “διαδικασίες” με τις οποίες η ψυχή και κατ’ επέκταση ο άνθρωπος δύναται να γνωρίσει κάτι. Αυτές με σειρά από το ανώτερο προς το κατώτερο είναι:
επιστήμη(=αληθινή γνώση) -> διάνοια -> πίστη  -> εικασία
Από αυτά τα τέσσερα, τα δύο πρώτα, ανήκουν σε μία ευρύτερη έννοια, τη νόηση και τα 2 τελευταία στη δόξα(=απλή γνώμη)
ρκσει ον, ν δ γ, σπερ τ πρτερον, τν μν πρτην μοραν πιστμην καλεν, δευτραν δ δινοιαν, τρτην δ πστιν κα εκασαν τετρτην· κα συναμφτερα μν τατα δξαν, συναμφτερα δ κενα νησιν· κα δξαν μν περ γνεσιν, νησιν δ περ οσαν· κα τι οσα πρς γνεσιν, νησιν πρς δξαν, κα τι νησις πρς δξαν, πι στμην πρς πστιν κα δινοιαν πρς εκασαν
(Πλάτων «Πολιτεία» 7ο Βιβλίο 534.Α)
Δηλαδή:
«
Θα μας είναι λοιπόν ικανοποιητικό, όπως πρωτύτερα, να ονομάζουμε το πρώτο τμήμα “επιστήμη”, το δεύτερο “διάνοια”, το τρίτο “πίστη” και το τέταρτο “εικασία”• αυτά τα δύο τελευταία να τα λέμε από κοινού “δόξα” και τα δύο πρώτα “νόηση”• να συσχετίζεται η δόξα με τη

Η ΑΛΓΕΒΡΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ - ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΛΓΕΒΡΑ ΠΟΛΥ ΠΡΙΝ ΤΟΥς ΑΡΑΒΕΣ



Αντίθετα με ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα, η Αλγεβρα δεν είναι επινόηση των Αράβων. Νέα μελέτη αποδεικνύει ότι παλαιότερα οι αρχαίοι Ελληνες είχαν εφεύρει «αλγεβρικούς» τρόπους επίλυσης πρακτικών προβλημάτων
Αν θέλεις να έχεις επιτυχία στο ψάξιμο των παλαιών χειρογράφων, καλό είναι να αποκτήσεις μερικά από τα προσόντα που διέθεταν οι παλιές κεντήστρες. Μάτι εξασκημένο στις λεπτομέρειες, παρατηρητικότητα, αυτοσυγκέντρωση, πειθαρχία, υπομονή, γνώσεις για την κάθε βελονιά και αντίστοιχα για το κάθε σημαδάκι που θα συναντήσεις, αξίζει να δίνεις

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

Καμπύλωση του εσωτερικού χωροχρόνου εξ αιτίας της "μάζας" του "εγώ".



                       









    Προκειμένου να μελετηθεί η ιδέα της καμπύλωσης του χωροχρόνου στην περιοχή του "εγώ", είναι απαραίτητο να αναφερθούν ορισμένα στοιχεία από την Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Σύμφωνα με αυτή την θεωρία προβλέπεται κάμψη του φωτός όταν διέρχεται πλησίον μεγάλων μαζών στο σύμπαν. Στο σχήμα παριστάνεται η εκτροπή φωτεινής ακτίνας εξ ενός άστρου, όταν οδεύει πλησίον του Ήλιου. Η φύση του φωτός είναι διττή, δηλαδή είναι κύμα αλλά και σωματίδια. Η κάμψη οφείλεται στην προκαλούμενη βαρυτική έλξη επί των σωματιδίων του φωτός,  που προκαλεί η παρουσία μιας  μεγάλης μάζας στον χώρο.  Ο χωρόχρονος είναι επίπεδος, όταν η πυκνότητα της ύλης στον χώρο είναι σταθερή. 
Όταν όμως μεταβάλλεται η πυκνότητα και αυτό συμβαίνει στο διάστημα λόγω παρουσίας της μάζας των άστρων, ο χωρόχρονος  

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Πλωτίνος - "Εννεάς τέταρτη" τι είναι αυτό που είμαστε τελικά;

Τι είμαστε τελικά;
Είμαστε μόνο σάρκα και οστά; Κι αν ναι, τότε τι είναι αυτό που ορίζει αυτό το σώμα, να είναι ότι είναι και να πράττει όπως πράττει; Και αν υπάρχει κάτι πέρα απ' αυτό που κατευθύνει όλα αυτά, τι είναι αυτό, αν όχι σώμα, και από πού προέρχεται; Και αν πάλι είμαστε αυτό που είναι πέραν του σώματος, ποια είναι η ανάγκη του να βρισκόμαστε σε σώμα;
Μία ενδόμυχη αναζήτηση χωρίς τέλος. Όμοια όπως κι εμείς τώρα, επιδόθηκαν κι άλλοι κατά το παρελθόν σ' αυτού του είδους την αναζήτηση του εαυτού, όπως θα ακολουθήσουν κι άλλοι πολλοί μετά από εμάς και θα συνεχιστεί έτσι έως ότου πάψουν να υπάρχουν άνθρωποι εντός του κόσμου αυτού.
Το ζήτημα είναι πως ακόμα κι αν λάβεις κάποιες από τις απαντήσεις που ζητάς, πώς θα μπορέσεις να τις μεταφέρεις σε λόγια χωρίς να στρεβλώσεις το νόημά τους. Παρ' όλα αυτά υπήρξαν κάποιοι που κατόρθωσαν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό να καταγράψουν την προσπάθειά τους αυτή, αφήνοντάς την ως παρακαταθήκη στους επόμενους αναζητητές. Ανάμεσά τους υπήρξε και ο Πλωτίνος, ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του ρεύματος του Νεοπλατωνισμού.
► ΕΝΝΕΑΣ ΤΕΤΑΡΤΗ
Πρόκειται να αναφερθούμε στην 4η Εννεάδα του Πλωτίνου η οποία περιέχει εννέα πραγματείες αφιερωμένες στην ψυχή. Ας ακολουθήσουμε, λοιπόν, το στοχασμό του Πλωτίνου, ξεκινώντας από τις δύο πρώτες πραγματείες (1) οι οποίες αναφέρονται στην ουσία της

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016

Τα τρία μέρη της ψυχής κατά Πλάτωνα. Ο Νους ως διαχειρηστής της Ψυχής


Σύμφωνα με τον Πλάτωνα η ψυχή αποτελείται από τρία μέρη:
ΤΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ, ΤΟ ΘΥΜΟΕΙΔΕΣ( Η ΘΥΜΙΚΟ Η ΘΥΜΟΣ ) ΚΑΙ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟ
1.ΤΟ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ αφορά στις λογικές λειτουργείες του ανθρώπου.
2.ΤΟ ΘΥΜΟΕΙΔΕΣ αφορά στον συναισθηματικό του κόσμο(δηλαδή στον χώρο της θρησκευτικής πίστης,της ηθικής,των συναισθημάτων,των ιδεολογιών,του θάρους,της αρετής,της ελπίδας,της οργής.Ατης ελευθεριας, της δικαιοσυνης κλπ. και αυτό εκπηγάζει το σθένος του ανθρώπου.
3.ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟ που αφορα στις επιθυμίες του.
»ΩΣ ΑΡΕΤΗ ΤΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΜΕΝ Η ΦΡΟΝΗΣΙΣ, ΤΟΥ ΘΥΜΙΚΟΥ ΔΕ Η ΑΝΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟΥ Η ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ.Ο ΝΟΥΣ ΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ.ΤΟ ΘΥΜΙΚΟΝ ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΑΜΑΣΕΙ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟΝ».
Για να περιγραφεί λοιπόν η μορφή της Ψυχής, ο Πλάτων φτιάχνει έναν δικό του «μύθο»: τον μύθο του άρματος. Η αντιστροφή του Ερωτα από τη σφαίρα της κοινής ηδονής προς την θέαση του κάλλους επιτυγχάνεται με την

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Η Μαγνητική Χρυσή Άλυσος των Ποιητών και οι οντικές υποστάσεις Ον-Ζωή-Νους



«Άραγε δίνει η όραση και η ακοή κάποια ωφέλεια στους ανθρώπους ή γίνονται αυτά που θρυλούν πάντοτε οι ποιητές, ότι ούτε ακούμε ούτε βλέπουμε τίποτε με ακρίβεια;»
(Βλ., Πλάτων «Φαίδων» 65b.1 – 65.b.3)
Σχολιάζοντας το συγκεκριμένο χωρίο ο Ολυμπιόδωρος αναφέρει ότι οι ποιητές που κάνει λόγο εδώ ο Σωκράτης είναι: ο Παρμενίδης, ο Εμπεδοκλής και ο Επίχαρμος. Εκείνοι, συνεχίζει, αναφέρουν ότι με τις αισθήσεις δεν μπορείς να γνωρίσεις τίποτα το ακριβές, και για παράδειγμα ο Επίχαρμος αναφέρει ότι «νους βλέπει και

Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

Τα στοιχεία της πρόνοιας των Θεών και των δαιμόνων για τα κατώτερα όντα



    Σε κάποιο σημείο του πλατωνικού έργου Αλκιβιάδης (103.a), ο Σωκράτης λέγει προς τον Αλκιβιάδη: «οι άλλοι σε συναναστρέφονται σαν όχλος, ενώ εγώ τόσα χρόνια ούτε καν σε χαιρέτησα – Κα τι ο μν λλοι δι χλου γνοντ σοι διαλεγμενοι, γ δ τοσοτων τν οδ προσεπον».

Σύμφωνα με τους πιο πάνω ακριβείς λόγους, λέγει ο Πρόκλος, στο «Εις τον Πλάτωνος πρώτον Αλκιβιάδη, βιβλίο Α’, 53.21 – 59.23», δύο είναι τα κατεξοχήν στοιχεία της πρόνοιας των Θεών και των δαιμόνων για τα κατώτερα όντα, τα εξής : πρώτον, το ότι αυτή διατρέχει τα

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Πλωτίνος ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος. "Η ψυχή πρέπει να ξανα θυμηθεί".

Ένας από τους σημαντικότερους Νεοπλατωνικούς φιλοσόφους, ο Πλωτίνος γεννήθηκε το 205 μ.κ.ε. στη Λυκόπολη της Αιγύπτου. Καταγόταν από πλούσια οικογένεια και είχε πολύ καλή μόρφωση και ανατροφή. Από μικρός δείχνει την ιδιαίτερη προσωπικότητα που τον χαρακτηρίζει αργότερα και τον κάνει να έχει πολλούς αφοσιωμένους μαθητές. Σε ηλικία 8 ετών λέγεται ότι ήδη φοιτούσε σε γνωστές σχολές και απάγγελλε απ’ έξω αποσπάσματα ποιητών!
Άρχισε να ασχολείται με την φιλοσοφία σε ηλικία 28 ετών, καθώς η φιλοσοφία για την εποχή εκείνη ήταν υπόθεση ώριμων ανθρώπων που ήθελαν να δουλέψουν με την ψυχή τους, δίνοντας έτσι ένα νέο προσανατολισμό στη ζωή τους. Οι άμεσες πηγές του Πλωτίνου μας είναι ολοκληρωτικά άγνωστες, πράγμα που αυξάνει τη δυσκολία αφού δεν είμαστε ποτέ απολύτως βέβαιοι, ότι αυτή ή η άλλη άποψη ανήκει πραγματικά στον Πλωτίνο.
Αναζητώντας ένα δάσκαλο: Ο Πλωτίνος ξεκίνησε την αναζήτηση του από την Αλεξάνδρεια, που μετά την παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας παρέμεινε ένα πνευματικό κέντρο. Εκεί είχε έρθει σ΄ επαφή με πολλούς Αλεξανδρινούς φιλοσόφους της εποχής και είχε απογοητευτεί. Κάποια στιγμή γνώρισε τον Αμμώνιο Σακά, ( ιδρυτή του νεοπλατωνικού ρεύματος) που ήταν τότε φορτωτής σάκων στην Αλεξάνδρεια. Όταν ο Πλωτίνος συνάντησε τον Αμμώνιο αναφώνησε: 

Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Υπάρχει το κακό μέσα στα ανώτερα γένη, δηλ. στους Αγγέλους, στους Δαίμονες και στους Ήρωες ;



    «Μετά τους Θεούς, αν θές, πρέπει να εξετάσουμε την τάξη των Αγγέλων και να δούμε αν πρέπει και αυτήν να τη χαρακτηρίσουμε απολύτως αγαθή ή αν πρέπει να πούμε ότι σε αυτήν εμφανίζεται για πρώτη φορά το κακό. Πως όμως θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε αγγελιοφόρους των θεών, αν υπήρχε μέσα τους καθ’ οινδήποτε τρόπο το κακό ;; Γιατί κάθε κακό βρίσκεται μακριά από τους Θεούς και είναι ξένο από τους Θεούς και μοιάζει με το σκοτάδι που εδώ κάτω υπάρχει σε αντίθεση με το φώς. Και δεν έχει άγνοια μόνο του εαυτού του και αυτού που το ίδιο είναι, αλλά και όλων των άλλων και κυρίως των αγαθών. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα εγκατέλειπε και θα έχανε τη φύση του, αφού το κακό είναι ανίκανο να γνωρίσει τον εαυτό του και τη φύση του αγαθού. Αντιθέτως, το γένος των αγγελιοφόρων (Αγγέλων) των Θεών είναι

Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

"ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ" Ερμής ο Τρισμέγιστος



Μια από τις λίγες πληροφορίες που έχουμε για την δημιουργία, αφού όλες οι θρησκείες αντέγραψαν τα πάντα από τον Ερμή τον Τρισμέγιστο, θα σταθούμε σε αυτά που έγραψε, και θα σας αφηγηθώ όλη την ιστορία που μας περιγράφει περιληπτικά, και ο καθένας από όλους εμάς ας την κρατήσει στην άκρη του μυαλού του ως ένα παραμύθι αχαλίνωτης πραγματικότητας;..ποιος ξέρει;

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ

Ερμής ο Τρισμέγιστος

    Κάποτε, πριν δημιουργηθεί ακόμη το σύμπαν όπου ζούμε σήμερα, και πριν ακόμη γεννηθούν οι άνθρωποι, ο Πατέρας Νους Θεός, που αποτελείται από

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Μέθεξη με το Θείο


Πρῶτον δ᾽ ἁπάντων ἐκεῖνο εἰπεῖν ἀληθές, ὡς ἀγαθότητι πάσας ἡ ὑπερούσιος θεαρχία τὰς τῶν ὄντων οὐσίας ὑποστήσασα πρὸς τὸ εἶναι παρήγαγεν. Ἔστι γὰρ τοῦτο τῆς πάντων αἰτίας καὶ ὑπὲρ πάντα ἀγα θότητος ἴδιον τὸ πρὸς κοινωνίαν ἑαυτῆς τὰ ὄντα καλεῖν,  ὡς ἑκάστῳ τῶν ὄντων ὥρισται πρὸς τῆς οἰκείας ἀναλογίας. Πάντα μὲν οὖν τὰ ὄντα μετέχει προνοίας ἐκ τῆς ὑπερουσίου καὶ παναιτίου θεότητος ἐκβλυζο μένης• οὐ γὰρ ἂν ἦν, εἰ μὴ τῆς τῶν ὄντων οὐσίας καὶ ἀρχῆς μετειλήφει. Τὰ μὲν οὖν ἄζωα πάντα τῷ εἶναι αὐτῆς μετέχει (τὸ γὰρ εἶναι πάντων ἐστὶν ἡ ὑπὲρ τὸ εἶναι θεότης), τὰ δὲ ζῶντα τῆς αὐτῆς ὑπὲρ πᾶσαν ζωὴν ζωοποιοῦ δυνάμεως, τὰ δὲ λογικὰ καὶ νοερὰ τῆς αὐτῆς ὑπὲρ πάντα καὶ λόγον καὶ νοῦν αὐτοτελοῦς καὶ προτελείου σοφίας.
(Βλ., Διονύσιος Αρεοπαγίτης «Περί Ουρανίας Ιεραρχίας» 4.20.9 – 4.20.19)
Δηλαδή:
Πρώτο από όλα εκείνος είναι ο αληθινός λόγος, ότι η υπερούσια θεαρχία, αφού από αγαθότητα έδωσε υπόσταση σε όλες τις ουσίες των όντων, τις έφερε σε ύπαρξη. Είναι δηλαδή τούτο ίδιο της αιτίας των πάντων και της υπέρ πάντων αγαθότητος να καλεί τα όντα να κοινωνούν εκείνη, όπως έχει οριστεί σε καθένα από αυτά σύμφωνα με την αναλογία του. Όλα λοιπόν τα όντα μετέχουν

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Έρως (θεϊκός έρωτας/εραστής και πάνδημος έρως/εραστής)


   


   Όπως εξηγεί ο Πρόκλος, στο «Εις τον Πλάτωνος πρώτον Αλκιβιάδη, βιβλίο Α’, 30.9 – 37.18», οι ιδιότητες παρελάσουν από τον ένα θεό στον άλλο και ορισμένοι είναι ικανοί να δημιουργούν τα πάντα και να δίνουν υπόσταση στα όντα και «τς ν ατος διακοσμσεως» (και στους κόσμους τους), ορισμένοι χορηγούν τη ζωή και γεννούν τα ποικίλα γένη της ζωής, ενώ οι φρουρητικοί «τν τρεπτον τξιν τν πραγμτων κα τν λυτον συνοχν» διαφυλάσσουν αχράντως, τέλος ορισμένοι ηγούνται κάποιας άλλης δυνάμεως και συντηρούν/σώζουν τα πάντα «δι τς αυτν μεταδσεως» : έτσι και η ερωτική βαθμίδα στο σύνολό της είναι αιτία για την

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Ζωή-θάνατος-ζωή: στα ίχνη των Ορφικών της Ολβίας





Τα οστέινα πλακίδια από την Ολβία του Πόντου

Πρόκειται για μια σειρά από οστέινα ορθογώνια πλακίδια του 5ου αιώνα π.Χ., στιλβωμένα, με στρογγυλεμένες άκρες, με διαστάσεις 5x4 εκ. και πάχος 0,5 εκ.  Τρία από αυτά έφεραν σύντομες επιγραφές. Τα πλακίδια μαρτυρούν την ύπαρξη Διονυσιακής-Ορφικής κοινότητας και λατρείας στην πόλη της Ολβίας ήδη από την κλασική εποχή, επιβεβαιώνοντας έτσι τις σχετικές πληροφορίες του Ηροδότου (4.79) που αμφισβητούνταν από τους ιστορικούς. ..
Περιέχουν σύντομες φράσεις που μπορεί να λειτουργούσαν ως μυστικά

Ο καθολικός δημιουργός πάσης της σωματοειδούς συστάσεως



«Την δική σας χίλια χρόνια πριν την δική μας, παίρνοντας το σπέρμα σας από την γη και τον Ήφαιστο, –Προτέραν μν τν παρ μν τεσι χιλίοις κ γς τε κα φαίστου τ σπέρμα παραλαβοσαν μν,» – λέγει ο αιγύπτιος Ιερέας στον Σόλωνα, αναφερόμενος στην πόλη των Αθηνών. (Τίμαιος, 23.d-e).

Τι θα υποστήριζε κανείς για την δημιουργία του Ηφαίστου ;

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

ο Χώρος και ο Χρόνος, δυο θεμελιώδη στοιχεία της συνείδησης. Δραγώνας Γεωργιος "Περί ενότητας".

   

     Σ' αυτό το δοκίμιο θα εξετασθεί ο ρόλος του ανθρώπινου εγκέφαλου, στην επικοινωνία των ανθρώπων.
Η επικοινωνία είναι πρώτη και θεμελιώδης ανάγκη της ύπαρξης.
Χωρίς αυτή  τίποτα, δεν μπορεί να επιβιώσει,  μέσα στην εκδήλωση του Όντος σε Κόσμο. 
Η Επικοινωνία μέσα στο σύμπαν  εκδηλώνεται σαν Παγκόσμια έλξη, που διατηρεί το σύμπαν σε ισορροπία.
Στην ζώσα ύλη παίρνει την μορφή του γενετήσιου ενστίκτου.
Στον άνθρωπο τώρα η ανάγκη αυτή, λέγεται έλξη των δυο φύλων ή  Έρωτας.  
Ενίοτε ο Έρωτας στους ανθρώπους, αποκτά πνευματικό περιεχόμενο και ολοκληρώνεται, όταν μπορεί  να λειτουργεί και στα τρία επίπεδα , το σεξουαλικό, το συναισθηματικό και το
πνευματικό. 
Τελικός όμως στόχος του όντος, μέσω της οποιασδήποτε μορφής επικοινωνίας, είναι  η αποκατάσταση της Ενότητας. 
Η ανάγκη επικοινωνίας είναι προσπάθεια επανασυγκόλησης,  της αρχικά διασπασθείσης Ενότητας του Όντος, προκειμένου να