ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΒΙΝΤΕΟ

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Ζωή-θάνατος-ζωή: στα ίχνη των Ορφικών της Ολβίας





Τα οστέινα πλακίδια από την Ολβία του Πόντου

Πρόκειται για μια σειρά από οστέινα ορθογώνια πλακίδια του 5ου αιώνα π.Χ., στιλβωμένα, με στρογγυλεμένες άκρες, με διαστάσεις 5x4 εκ. και πάχος 0,5 εκ.  Τρία από αυτά έφεραν σύντομες επιγραφές. Τα πλακίδια μαρτυρούν την ύπαρξη Διονυσιακής-Ορφικής κοινότητας και λατρείας στην πόλη της Ολβίας ήδη από την κλασική εποχή, επιβεβαιώνοντας έτσι τις σχετικές πληροφορίες του Ηροδότου (4.79) που αμφισβητούνταν από τους ιστορικούς. ..
Περιέχουν σύντομες φράσεις που μπορεί να λειτουργούσαν ως μυστικά

Ο καθολικός δημιουργός πάσης της σωματοειδούς συστάσεως



«Την δική σας χίλια χρόνια πριν την δική μας, παίρνοντας το σπέρμα σας από την γη και τον Ήφαιστο, –Προτέραν μν τν παρ μν τεσι χιλίοις κ γς τε κα φαίστου τ σπέρμα παραλαβοσαν μν,» – λέγει ο αιγύπτιος Ιερέας στον Σόλωνα, αναφερόμενος στην πόλη των Αθηνών. (Τίμαιος, 23.d-e).

Τι θα υποστήριζε κανείς για την δημιουργία του Ηφαίστου ;

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

ο Χώρος και ο Χρόνος, δυο θεμελιώδη στοιχεία της συνείδησης. Δραγώνας Γεωργιος "Περί ενότητας".

   

     Σ' αυτό το δοκίμιο θα εξετασθεί ο ρόλος του ανθρώπινου εγκέφαλου, στην επικοινωνία των ανθρώπων.
Η επικοινωνία είναι πρώτη και θεμελιώδης ανάγκη της ύπαρξης.
Χωρίς αυτή  τίποτα, δεν μπορεί να επιβιώσει,  μέσα στην εκδήλωση του Όντος σε Κόσμο. 
Η Επικοινωνία μέσα στο σύμπαν  εκδηλώνεται σαν Παγκόσμια έλξη, που διατηρεί το σύμπαν σε ισορροπία.
Στην ζώσα ύλη παίρνει την μορφή του γενετήσιου ενστίκτου.
Στον άνθρωπο τώρα η ανάγκη αυτή, λέγεται έλξη των δυο φύλων ή  Έρωτας.  
Ενίοτε ο Έρωτας στους ανθρώπους, αποκτά πνευματικό περιεχόμενο και ολοκληρώνεται, όταν μπορεί  να λειτουργεί και στα τρία επίπεδα , το σεξουαλικό, το συναισθηματικό και το
πνευματικό. 
Τελικός όμως στόχος του όντος, μέσω της οποιασδήποτε μορφής επικοινωνίας, είναι  η αποκατάσταση της Ενότητας. 
Η ανάγκη επικοινωνίας είναι προσπάθεια επανασυγκόλησης,  της αρχικά διασπασθείσης Ενότητας του Όντος, προκειμένου να

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

Αυγουστίνος: "ο Πλατων ηταν απο τους μεγαλύτερους φιλοσόφους".


Ο Αυγουστίνος (354-430), ο σημαντικότερος θεολόγος και φιλόσοφος της πρώιμης λατινικής μεσαιωνικής σκέψης, θεωρείται από τους ιδρυτές του χριστιανικού πλατωνισμού και από τους θεμελιωτές της δυτικής φιλοσοφικής παράδοσης.
1. Ο βίος και το έργο του
Ο Αυγουστίνος γεννήθηκε στη Θαγάστη, πόλη της Νουμιδίας στη Βόρεια Αφρική, το 354, από ταπεινή οικογένεια. Στις αυτοβιογραφικές Εξομολογήσεις τους, από τα θεμελιώδη κείμενα της δυτικής γραμματείας, αφηγείται και νοηματοδοτεί την πορεία της ταραχώδους –και αρχικά φιλήδονης– ζωής του. Με δυσκολίες κατόρθωσε να σπουδάσει και να αγαπήσει τη ρητορική, της οποίας έγινε δάσκαλος σε νεαρή ηλικία (Καρχηδόνα 376). Στράφηκε στον Μανιχαϊσμό (372/3), θρησκευτική τάση που του φαινόταν εκλεπτυσμένη διανοητικά. Πέρασε από τη Ρώμη και διορίστηκε δάσκαλος ρητορικής στο Μιλάνο (384), παρακολουθώντας παράλληλα τις ομιλίες του εκεί επισκόπου Αμβροσίου και συζώντας πολλά χρόνια με μία γυναίκα και αποκτώντας έναν γιο (που πέθανε μικρός).

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Τι είπαν για τον Πυθαγόρα



«Για τον Πυθαγόρα, το γιο του Μνήσαρχου, το Σάμιο, ξέρουμε τόσα λίγα αξιόπιστα που βλέπουμε μονάχα μια γιγάντια σκιά του προσώπου του να δρασκελίζει την ιστορία» Τσέλλερ.


Η αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Πυθαγόρα: Οι αντιφατικές πλευρές του χαρακτήρα και της σκέψης του φιλοσόφου, για τους αμφισβητίες και τους υποστηρικτές του, καθώς και για τις σημαντικές «πρωτιές» της Πυθαγόρειας Σχολής το Ομακοείον.

Από όλους τους προσωκρατικούς φιλοσόφους ο Πυθαγόρας ο Σάμιος (περί το 580-500 π.κ.ε.) είναι σίγουρα ο πιο αμφιλεγόμενος και αινιγματικός. Αυτό μπορεί εν μέρει να οφείλεται στις πενιχρές πληροφορίες που διαθέτουμε για το άτομό του· μπορεί επίσης να οφείλεται στις σχετικά όψιμες γραπτές μαρτυρίες που έχουμε για τη ζωή και το έργο του Σαμίου και των Πυθαγορείων. Οι μεταγενέστερες αυτές μαρτυρίες περιέχουν αναμφίβολα πολλές ξένες και αβέβαιες προσθήκες, που σίγουρα δεν διασφαλίζουν την αλήθεια.

Πέρα όμως από τις διαπιστώσεις αυτές, οι ασάφειες και αντιφατικότητες που αφορούν την προσωπικότητα του φιλοσόφου και τον Πυθαγορισμό σχετίζονται επίσης, κατά τη γνώμη μου, με τον μυστηριακό όσο και μυστικιστικό χαρακτήρα της ηθικοθρησκευτικής, κατ’ ουσίαν, αδελφότητας που ίδρυσε ο Πυθαγόρας στον Κρότωνα της Κάτω Ιταλίας και με την προσπάθεια του Πυθαγόρα και των Πυθαγορείων να επιτύχουν τη σύζευξη θρησκείας και επιστήμης.

Η σύζευξη αυτή δεν επιχειρήθηκε στη βάση ενός φυσικού, ανοιχτού στην επικοινωνία θρησκευτικού συναισθήματος, αλλά οικοδομήθηκε πάνω σε έναν ξένο προς την ελληνική σκέψη, κλειστό, αυταρχικά και ιεραρχικά διαρθρωμένο κύκλο μυημένων μελών, που εξέφραζαν και ακολουθούσαν τις θρησκευτικές και ηθικές επιταγές μέσα από έναν απόρρητο

Τρίτη, 1 Μαρτίου 2016

Κάδμος και Αρμονία, αποσυμβολισμός, οι δημιουργοί του κόσμου, η παγκόσμια Ψυχή, ο κοσμικός Νους.




Η Αρμονία ήταν κόρη του Άρη και της Αφροδίτης. Είναι ο καρπός της συνεύρεσης θεών, που εκφράζουν δύο πολικά αντίθετες δυνάμεις και καταστάσεις, τον πόλεμο ( Άρης ) και την ειρήνη ( Αφροδίτη ), το μίσος και την αγάπη, την καταστροφή και τον δημιουργικό έρωτα, τον πόνο και την χαρά, τη βία και την τρυφερότητα, την σκόνη του πεδίου της μάχης και την αχλή από το ανάβλυσμα του πόθου στην κλίνη του έρωτα, τον θάνατο και τη γέννηση ( την αναπαραγωγή ως αποτέλεσμα του έρωτα ).



Η επινόηση του μυθοποιού είναι καταπληκτική, γιατί όντως χρειάζεται ο συνδυασμός του δυνατού και άγριου, όπως ο Άρης, με το τρυφερό και ήμερο, όπως η Αφροδίτη, για να γεννηθεί η αρμονία στον κόσμο. Αλλά και ο γάμος της Αρμονίας με τον Κάδμο δεν είναι χωρίς νόημα, γιατί οι Θηβαίοι ταύτιζαν το όνομα Κάδμος ( Κάσμος ) με τη λέξη κόσμος